ยหนุ่มคนนี้ที่ยอมตามใจลูกสาวอย่างไร้ข้อกังขา“เจ้าไม่คิดทบทวนดูสักหน่อยเหรอ บริเวณนี้ค่อนข้างอยู่ติดชายป่า เจ้าไม่กลัวสัตว์ร้ายหรืออย่างไร” อานไท่ทักท้วงด้วยความหวังดี“เรื่องนี้ท่านไม่ต้องเป็นห่วงขอรับ ข้าจะขุดหลุมและทำกับดักรอบ ๆ ที่ดินฝั่งนั้นทั้งหมด ข้ารับรองว่าต่อให้สัตว์ร้ายบุกลง135
มามันก็ไม่น่าจะผ่านกับดักไปได้แน่” หยูเจียงตอบหัวหน้าหมู่บ้านพร้อมทั้งชี้นิ้วไปยังตลอดแนวชายป่าเมื่ออานไท่รับรู้ว่าชายหนุ่มผู้นี้มีแผนของตนอยู่แล้วเขาจึงไม่คิดเอ่ยขัด“ถ้าอย่างนั้นพวกเราก็กลับไปจัดการเรื่องกรรมสิทธิ์กันเถิด”ในระหว่างที่กำลังผ่านหน้าบ้านของหมิงจูยงเผยจึงได้หยุดม้าของตนก่อนเปิดปากออกมา “ท่านอาไท่ข้าต้องการที่ดินติดกับบ้านของนางสักสิบหมู่ขอรับ” อานไท่พยักหน้ารับรู้เมื่อกลับมาถึงเรือนอานไท่ก็จัดแจงนำกระดาษ หมึก แท่งฝนหมึกออกมาเตรียมร่างข้อความ โดยเริ่มจากที่ดินของยงเผยห้าหมู่ก่อน “เจ้าอยากได้ที่นาปลูกข้าวด้วยหรือไม่” อานไท่ถามชายหนุ่มผู้นั่งอยู่ฝั่งตรงข้าม“สักห้าสิบหมู่ก็แล้วกันขอรับ”ยงเผยตอบออกไปทันทีโดยไม่ถามถึงราคา อานไท่จึงได้แยกกระดาษออกมาอีกชุดเนื่องจากที่ดินปลูกบ้านกับที่นานั้นราคาต่างกันยิ่งที่นาห่างแม่นํ้าออกมาอีกก็จะยิ่งราคาถูกลง136
จากนั้นชายวัยกลางคนจึงได้หันมาถามหยูเจียงบ้าง “ข้าต้องการที่ดินทำนาสองร้อยหมู่ขอรับ แบ่งให้ครอบครัวคนของข้าคนละสามสิบหมู่ทั้งหกคนเท่า ๆ กันรวมถึงที
