่อยมากินข้าวดีไหม”114
ยงฮ่าวรู้สึกอิจฉาเด็กคนนั้นยิ่ง เนื่องจากเขาก็อยากจะดูแลน้องน้อยคนนั้นเช่นกันไวเท่าความคิดเด็กชายจึงได้ลุกขึ้นยืนพร้อมกับหาผ้าเช็ดหน้าในอกเสื้อและเมื่อพบแล้วเขาจึงคลี่ดูก็พบว่ามันยังสะอาด เด็กชายจึงได้เดินตามเด็กทั้งสองไปติด ๆคนในครอบครัวอานกำลังจะกล่าวห้ามลูก/หลานของตนด้วยเกรงว่าคนเหล่านี้ที่พวกเขายังไม่รู้ว่าเป็นใครนั้นจะเกิดความไม่พอใจ แต่เมื่อลอบมองพวกเขาแล้วไม่เห็นว่ามีปฏิกิริยาใดจึงได้ปล่อยเลยตามเลยอานเจิงผู้รู้ความได้ผสมนํ้าอุ่นลงในอ่างเพื่อเตรียมให้น้องสาวผู้น่ารัก หลังจากเอามือทดสอบดูแล้วเขาจึงบอกให้น้องสาวล้างหน้าหนิงอันเองก็ทำตามอย่างว่าง่ายสุดแสนจะเชื่อฟัง พลางคิดว่าการเป็นเด็กและมีพี่ชายดูแลช่างเป็นเรื่องที่ดียิ่งหลังจากนางล้างหน้าเสร็จเรียบร้อยก็มีผ้าเช็ดหน้าสีขาวยื่นมาตรงหน้าจากเด็กชายผู้ที่ตนช่วยเหลือเอาไว้ (เด็กคนนี้นับว่ายังมีความกตัญsู) นางคิด115
ด้านนอกคล้อยหลังจากเด็กชายหญิงเดินออกมานํ้าเสียงของฮูหยินผู้เฒ่าครอบครัวหยูจึงได้เอ่ยเชิงตำหนิกับพวกที่กำลังร้องไห้อยู่“พวกเจ้าเงียบเสียงลงก่อนเถอะ ทำให้คนตกใจอีกทั้งยังให้หลานข้าตกใจตื่นมันใช้ได้ที่ไหนกัน หากเจียงเอ๋อร์ต้องการไล่พวกเจ้าไปจริงเหตุใดจึงต้องถามหาที่ดินแปลงใหญ่ด้วยเล่า”คำกล่าวนี้เหมือนจะได้ผล ดังนั้นบ่าวรับใช้จึงได้หยุดหลั่งนํ้าตา “ข้าจะอธิบายว่านับตั้งแต่วันที่เราออกจากจวน ข้าก็คิดกับ
