่อถึงอะไร ดังนั้นเขาจึงรีบไปทำตามคำสั่งทันทีอีกทั้งยังไม่ลืมตามหมอผู้อยู่ในขบวนมาตรวจผู้เป็นนายด้วย47
จวบจนกระทั่งเวลาผ่านไปหนึ่งชั่วยามต่งเซียวก็เห็นคนของตนกลับมา “ลูกพี่มีโจรภูเขากำลังดักซุมจริงขอรับ คะเนจากสายตาน่าจะร้อยคน” คนผู้นี้กล่าวรายงานปนหอบ
“ลำบากเจ้าแล้ว รีบไปพักเถอะ” ชายร่างใหญ่ตบบ่าลูกน้องของตนกล่าวออกมานํ้าเสียงมีแววหนักใจ
เขาครุ่นคิดอยู่สักพักจึงได้เดินไปยังกระโจมผู้เป็นนายกล่าวรายงานในสิ่งที่ได้รู้
“เจ้ารีบไปแจ้งทางการ อย่าลืมตอบจดหมายขอบคุณถึงคนผู้นั้นด้วยเอาไว้ค่อยหาโอกาสตอบแทนในภายหลัง” ติงเฉินเหว่ยสั่งการ
คล้อยหลังต่งเซียวจากไป “พ่อบ้านโม่ พบคนที่น่าสงสัยแล้วหรือยังมันผู้นั้นเป็นใคร” ชายวัยกลางคนกล่าวเสียงเหี้ยม
“พบแล้วขอรับ เป็นคนที่เพิ่งมาสมัครเข้าสำนักคุ้มภัยของเราเมื่อเดือนก่อน” พ่อบ้านวัยเดียวกันกล่าวอย่างสุภาพ48
“จัดการมัดมือเท้าของมันส่งให้ทางการด้วย แล้วจากนั้นก็ปล่อยข่าวให้คนของพวกมันรู้ว่าคนที่มันส่งมาเป็นนกสองหัวหลังจากที่มือปราบจัดการพวกมันแล้วให้มันโดนพวกเดียวกันจัดการในคุกนั่นแหละถึงสาสมกับโทษที่มันควรได้รับ” ชายวัยกลางคนกล่าวเสียงเหี้ยม
ทางด้านต่งเซียวรีบทำตามคำสั่งผู้เป็นนายอย่างไม่ตกหล่น หลังจากส่งคนไปแจ้งทางการแล้ว เขาก็รีบมาเขียนจดหมายถึงสหายทันที“เสี่ยวจือเจ้านำจดหมายไปให้อาจารย์ของเจ้าด้วย ส่วนเจ้าก็ระวังตัวด้วย ข้าขอบใจเจ้ามากที่มาหาในวันน