วันชื่น คืนสุข (ตอนจบ)
วันเวลาผันผ่านไปเพียงชั่วพริบตา ในที่สุดก็ถึงวันวิวาห์ของหนิงอัน ซึ่งวันนี้ได้นำพาความชื่นบานและความยินดีมาให้เจ้าบ่าวเป็นอย่างมาก
แต่สำหรับหยูเจียงกับหมิงหมิงนั้นพวกเขาหาได้อยากให้มีวันนี้ไม่ “ท่านพ่อ พี่สาวจะต้องแต่งงานแล้วจริงอย่างนั้นหรือ ถ้าเกิดหากนางถูกคนในจวนนั้นรังแกพวกเราจะทำเช่นไร”
“หากคนผู้นั้นกล้ารังแกอันอัน แม้ตายข้าก็จะต้องช่วยพี่สาวเจ้าให้ได้” หยูเจียง พูดขึ้นอย่างกรุ่นโกรธซึ่งขัดกับบรรยากาศรอบด้าน
“ท่าน พี่” หยวนฟาน เน้นเสียงเมื่อได้ยินคำกล่าวอันไม่เป็นมงคลของสามี
“น้องหญิง ขะ..ข้า” หยูเจียง กล่าวนํ้าเสียงติดขัดผิดกับท่าทางห้าวหาญเมื่อครู่ลิบลับ113
“ท่านพ่อ ข้าขอตัวนะขอรับ” หมิงหมิง รีบหาทางรอดให้ตนเอง โดยมีสายตาของผู้เป็นบิดาได้แต่มองตามอย่างดุดัน (เจ้าลูกบ้า ทีเมื่อสักครู่ยังเห็นดีเห็นงามกับข้าอยู่เลย) ชายวัยกลางคนคิดอย่างไม่พอใจ
ภายในเรือนของอันอัน หลังจากที่หญิงสาวถูกปลุกตั้งแต่ฟ้ายังไม่สว่าง หลังจากเจ้าตัวสวมชุดเจ้าสาวสีแดงที่เหลียนเซียวมู่ตงให้คนนำมามอบให้ก่อนหน้าวันงานจนเสร็จเรียบร้อย
นางก็มานั่งลงตรงโต๊ะเครื่องแป้ง หน้ากระจกที่ได้มาจากเรือของชาวต่างชาติ ผมยาวสยายเป็นเงาดุจนํ้าหมึกของนางยาวจนถึงพื้นพรม
“พี่มู่ตาน ไปตามท่านแม่เถอะเจ้าค่ะ” นางพูดขึ้น ในขณะลงมือแต่งหน้าให้ตนเอง โดยมีพนักงานในร้านเสริมความงามที่เจ้าตัวอบรมมากับมือเป็นผู้ช่ว
