งกับจวนหยู รวมถึงในวังก็ไม่มีใครมารบเร้าและพูดถึงเรื่องต้องการส่งบุตรสาวมาเป็นชายารองของเหลียนเซียวมู่ตงอีก
คราแรกพวกเขาก็คิดว่าเรื่องนี้เป็นเพราะตัวชายหนุ่มที่ได้ไปทูลขอต่อฝ่าบาท ทว่าหลังจากสืบสาวราวเรื่องไปมาจึงได้รู้ข้อเท็จจริงว่าแท้จริงแล้วทั้งฝ่าบาทและฮองเฮานั้น134
โปรดท่านปราชญ์หญิงมากกว่าชินอ๋อง และที่ประทานตำแหน่งให้เหลียนเซียวมู่ตงก็เพื่อให้ผู้คนได้เรียกหนิงอันในฐานะพระชายาตามที่เจ้าตัวขอแทนการได้รับพระราชทานยศเป็นองค์หญิง
กลับมายังสถานการณ์ปัจจุบัน ความโศกเศร้าต่อการจากไปของหญิงชรานั้นไม่ได้มีเฉพาะคนในจวนหยูเท่านั้น
เพราะแม้แต่คนในหมู่บ้านไหลชุนเองหลังจากทราบข่าวพวกเขาก็ต่างเสียใจไม่แพ้กัน
ในระหว่างนี้อานไท่ก็ได้รับนกสื่อสารจากหนิงอัน เนื้อหาในนั้นเขียนเอาไว้ว่านางจะนำร่างของฮูหยินชรามาฝังบนภูเขาตามคำสั่งเสียสุดท้ายที่ย่าได้บอกกับตน
เจ็ดวันต่อมานับจากนกสื่อสารตัวนั้นบินจากไปเรือของหนิงอัน ก็มาถึงเมืองซานไห่ซึ่งยงเผยเป็นผู้นำทหารมารอรับ
ขบวนการเคลื่อนศพของหญิงชราเป็นไปอย่างเรียบง่ายตามที่ผู้ตายต้องการไม่มีการประโคมของเครื่องดนตรีที่แสดงถึงความเศร้า เนื่องจากผู้เป็นย่าได้สั่งเอาไว้ นางเพียงต้องการอยู่อย่างสงบ135
ดังนั้นตลอดการเดินทางจากท่าเรือถึงหมู่บ้านและขึ้นไปบนภูเขาที่เหล่าชาวบ้านมากมายได้จัดเตรียมขุดหลุมรออยู่จึงมีเพียงกลุ่มคนใส่ชุดขาวเดินตามกันอย่างนิ่งเงียบเพียงเท่าน
