างเย่อหยิ่ง
ซึ่งคำพูดนี้ได้ถูกกุ้ยเฮยถ่ายทอดออกมาให้อันอันฟังอย่างละเอียด ‘หากเจ้าลายพูดออกมาแบบนี้ เราก็มาดูเรื่องสนุกกันเถอะ’
“พวกเจ้าว่าอย่างไร จะขายหรือไม่ ข้าแนะนำว่าพวกเจ้าอย่าได้ขัดใจคุณชายของเราดีกว่า” บ่าวร่างผอม กอดอกในขณะพูด สายตาของคนผู้นี้ทำให้สองพี่น้องหยูคิ้วกระตุก
“แล้วทำไมพวกเราจะขัดใจไม่ได้เล่า” หมิงหมิง เอ่ยปากออกไปด้วยท่าทางกวนโทสะไม่แพ้กัน
“เจ้าเด็กยังไม่สิ้นกลิ่นนํ้านม อย่าคิดนะว่าเพียงแค่เจ้าเป็นคุณชายน้อยมาจากที่อื่น แล้วข้าจะต้องกลัว63
เมืองแห่งนี้ใคร ๆ ก็รู้จักคุณชายของข้ากันทั้งนั้น เจ้าเป็นเพียงคนพลัดถิ่นจะมาสู้อะไรกับเจ้าถิ่นอย่างพวกข้า” ท่าทางของชายคนนี้ยิ่งทำให้กลุ่มของหนิงอันรู้สึกหมั่นไส้อย่างยิ่งยวด
หนิงอัน มองชายร่างผอมที่ไม่จัดว่าสูงตั้งแต่ศีรษะไล่ลงมายังปลายเท้าอย่างพิจารณา
“ท่านป้า รู้หรือไม่ว่าคุณชายตระกูลใดที่มีบ่าวอวดเบ่งถึงเพียงนี้” หนิงอัน ไม่คิดจะพูดเหยียดใคร แต่ทั้งนี้ทั้งนั้น นางเริ่มไม่พอใจคนผู้นี้เป็นอย่างมากจึงได้เอ่ยออกมาแบบนี้
“ให้ข้านึกดูก่อนนะ ดูเหมือนว่าจะมีข่าวลือเกี่ยวกับคุณชายตระกูลเสิ่น ข้าไม่แน่ใจว่าจะใช่คนเดียวกันหรือไม่” คำพูดของหญิงวัยกลางคนทำให้บ่าวชายคนนั้นตั้งคอเชิดขึ้น
“ใช่คุณชายของข้ามาจากตระกูลเสิ่น ซึ่งเป็นบุตรชายของนายกองเสิ่น พวกเจ้ายังอยากมีปัญหาอยู่หรือไม่”
หมิงหมิง ปรายตามองคนพูดด้วยสายตาเย้ยหยัน “ข้าเพิ่งรู้
