อาเจ๋ เจ้าไปจัดการลากมันผู้นั้นไปส่งกองปราบ แจ้งโทษของมันออกไปว่าทำตัวอันธพาลคิดรังแกหญิงสาว” เหลียนเซียวมู่ตง ออกคำสั่งนํ้าเสียงเต็มไปด้วยความโหดเหี้ยม
“ข้าน้อย น้อมรับคำสั่งขอรับ” หลินเจ๋ กับทหารผู้ติดตามสองคนรีบเดินไปหาชายคนนั้นอย่างไม่รอช้า
หนิงอัน ได้แต่มองการกระทำของชายคนรักด้วยสีหน้าเรียบเฉย หาได้เห็นใจต่อคนผู้นั้น เนื่องจากหากเป็นหญิงสาวคนอื่นคงไม่โชคดีเหมือนนาง
ความบริสุทธิ์ของหญิงสาวในยุคนี้เป็นเรื่องที่คอขาดบาดตายเป็นอย่างมาก อีกอย่างชายคนนั้นไปเอาความกล้ามาจากไหนที่คิดจะลงมือกับตน สมควรแล้วที่จะต้องถูกลงโทษ7
เรื่องราวของชายคนนี้ได้ดังเข้าไปถึงครอบครัวฝั่งของเขาอย่างรวดเร็ว ณ จวนเสนาบดีกรมขุนนางท่านหนึ่ง
“นายท่านขอรับ คุณชายเหวินมาแจ้งข่าวเรื่องคุณชายรอง” นํ้าเสียงของพ่อบ้านประจำจวนเต็มไปด้วยความกังวลใจจนผู้เป็นนายเริ่มนั่งไม่ติด
“เกิดอะไรขึ้น ไม่ใช่ว่าเจ้านั่นไปก่อเรื่องอีกแล้วหรอกนะ”ผู้พูดกล่าวด้วยสีหน้าและนํ้าเสียงแสดงความหนักใจ
“เหมือนจะเป็นเช่นนั้นขอรับ เพราะสีหน้าของคุณชายเหวินดูไม่ค่อยดีเท่าที่ควร” พ่อบ้านบีบมือเข้าหากันเหงื่อผุดพรายตามกรอบหน้ากล่าวขึ้นอย่างหวาดหวั่น
“แล้วเจ้าจะรออะไร เหตุใดไม่รอให้เขาเข้ามาหรือจะให้ข้าออกไปพบเขาแทน” นํ้าเสียงของผู้เป็นนายเริ่มมีโทสะ
“หะ..หามิได้ขอรับ ข้าน้อยจะไปบัดเดี๋ยวนี้” ชายวัยกลางคน รีบหมุนกายกึ่งเดินกึ่งวิ่งจนเท้าแทบพันกันเ
