ดินไปทางที่แขกรออยู่8
และเมื่อประมุขของจวนแห่งนี้ทราบเรื่องที่บุตรชายของตนก่อเรื่องเอาไว้ ชายวัยกลางคนก็ล้มทั้งยืนนำพาให้พ่อบ้านและคนมาแจ้งข่าวต้องรีบตามหมอกันจ้าละหวั่น
เรื่องราวเหล่านี้หาได้รับรู้มาถึงหูของผู้เป็นต้นเรื่องที่ส่งคนผู้นั้นเข้าคุกหลวงไม่ และเขายังคงกินหม้อไฟรสเผ็ดอย่างมีความสุขอีกด้วย
“อันอัน หม้อไฟของเจ้านี่ช่างเหมาะกับอากาศเย็น ๆอย่างตอนนี้ยิ่งนัก” เหลียนเซียวมู่ตง กล่าวชมหลังจากกลืนเนื้อหมูชิ้นบางลงคอ
“ข้าก็คิดเหมือนท่านนั่นแหละ หม้อไฟนี่ไม่ใช่แค่กับคนที่ชอบเท่านั้นนะแม้แต่พวกเจ้าลายก็ชอบเหมือนกันข้ากำลังคิดจะไปหาพวกมันที่ไร่อยู่พอดี หลังจากกินอาหารมื้อนี้ท่านจะไปด้วยกันหรือไม่” หนิงอัน คีบเนื้อแกะชิ้นบางหย่อนลงไปในหม้อขณะพูดไปด้วย
“ไปสิ วันนี้ข้าว่างทั้งวันและยาวไปหลังเทศกาลหยวนเซียวทีเดียว เนื่องจากฝ่าบาทมีดำรัสให้ทุกคนเฉลิมฉลองได้อย่าง9
เต็มที่เป็นเวลาถึงสิบวันเต็ม” เหลียนเซียวมู่ตง พูดในขณะที่คีบเนื้อหมูใส่ลงในถ้วยให้อันอัน
หนิงอัน ชำเลืองมองชายหนุ่มเพียงชั่วครู่ ก่อนที่นางจะเอ่ยถามถึงเรื่องที่สงสัย
“ท่าน ทำรายงานเรื่องเกี่ยวกับการศึกเสร็จสิ้นแล้วอย่างนั้นหรือ” เหลียนเซียวมู่ตง ชะงักมือที่จับตะเกียบของตนมองเด็กสาวด้วยรอยยิ้มบาง “อันอัน เจ้าช่างใส่ใจข้ายิ่งนัก แม้แต่เรื่องนี้เจ้าก็รู้”
“แค่ก ๆ” หมิงหมิงสำลักนํ้าที่กำลังดื่ม หนิงอัน จึงได้ส่งค้อนให้ชายหนุ่ม พลา
