ัสกับร่างกาย ก็ทำให้เด็กสาวรู้สึกสดชื่นเป็นอย่างยิ่ง
จากนั้นนางจึงค่อย ๆ ก้าวเท้าลงไปในลำธาร ท่ามกลางความมืดมีเพียงแสงจันทร์ที่ส่องลงมา กับแมลงกลางคืนกรีดปีกของตนกลายเป็นท่วงทำนองของธรรมชาติเท่านั้น
เสียงนํ้าในลำธารดังตามการเคลื่อนไหวของหนิงอันเป็นจังหวะ ทำให้นางเพลิดเพลินจนกระทั่งฮัมเพลงออกมา โดยที่เจ้าตัวไม่รู้ว่าตนกำลังถูกถํ้ามองอย่างไม่ตั้งใจจากใครบางคน
เหลียนเซียวมู่ตง ผู้นอนไม่หลับได้ออกมาเดินเล่นชมแสงจันทร์ ทว่าเจ้าตัวไม่คิดว่าจะมีคนมาอาบนํ้าในยามนี้
ครั้นเมื่อได้ยินเสียงฮัมเพลงเป็นทำนองแปลกหู ทว่ากลับหวานใส ด้วยความอยากรู้อยากเห็น ว่าสิ่งที่ตนได้ยินนั้นคือความจริงหรือคิดไปเอง ชายหนุ่มจึงได้เดินมาทางต้นเสียง โดยที่เจ้าตัวได้แอบอยู่หลังต้นไม้ใหญ่
และเมื่อสายตามองเห็นผู้ที่กำลังแหวกว่ายอยู่ในนํ้าราวมัจฉาเริ่งร่า เท้าเจ้ากรรมก็คล้ายถูกตรึงอยู่กับที่630
อกข้างสายของชายหนุ่มเต้นรัวเร็วราวกลองศึก ใบหน้าเริ่มเห่อร้อน จมูกของเขาคล้ายมีของเหลวบางอย่างกำลังไหลออกมา
และเมื่อเจ้าตัวยกมือขึ้นแตะไปยังปลายจมูกก็พบว่าเป็นเลือดกำเดา เหลียนเซียวมู่ตงรีบหมุนกายอย่างรวดเร็ว ซึ่งการกระทำเช่นนี้ทำให้หนิงอันสัมผัสได้ถึงการมีอยู่ของเขา
“นั่นใคร” นํ้าเสียงของนางฟังดูเย็นเยียบ นางรีบทะยานขึ้นฝั่งหยิบเสื้อคลุมตัวยาวมาสวม กลิ่นอายของเด็กสาวเต็มไปด้วยไอสังหาร “ขะ..ข้าเอง” เหลียนเซียวมู่ตงเลือกที่จะสารภา
