พ
แม้ว่าในตอนนี้ทั่วทั้งบริเวณท้องน้อยของเขาจะเริ่มร้อนผ่าวยามเมื่อในหัวกำลังจินตนาการไปในเรื่องเหลวไหลที่ไม่สมควร
หนิงอัน พ่นลมหายใจออก ก่อนที่ใบหน้าของนางจะแดงราวมะเขือเทศสุก “ท่านห้ามหันมาเด็ดขาด ไม่อย่างนั้นอย่าหาว่าข้าร้าย” เด็กสาว กล่าวข่มขู่ แม้ในใจของตนจะเต้นแทบจะทะลุออกจากอกก็ตาม
“ข้ารู้” ชายหนุ่มรับปาก กระนั้นเขาผู้มีสัมผัสหูที่ดีย่อมได้ยินทุกการเคลื่อนไหวของคนที่อยู่เบื้องหลัง แม้ว่าคนทั้งคู่จะ631
ค่อนข้างอยู่ห่างกันก็ตาม เสียงสวบสาบจากการที่หนิงอันกำลังเปลี่ยนชุดยิ่งทำให้ชายหนุ่มมีความคิดเตลิดมากยิ่งขึ้น
หนิงอัน ใช้เวลาแต่งกายอย่างรวดเร็ว ในที่สุดเด็กสาวก็มายืนอยู่ข้างเขา “ท่านมาทำตัวถํ้ามองข้าทำไม” นํ้าเสียงของนางเต็มไปด้วยความไม่พอใจ
“ข้าไม่ได้ตั้งใจ ข้านอนไม่หลับก็เลยออกมาเดินเล่น และได้ยินเสียงคนฮัมเพลง จึงได้เดินมาดู แต่เจ้าวางใจเถอะข้าไม่เห็นอะไรทั้งนั้น” เหลียนเซียวมู่ตง เลือกที่จะไม่พูดความจริง
ทว่าดวงตาเป็นหน้าตาของหัวใจ เมื่อหนิงอันเงยหน้าสบตากับเขา (ใครเชื่อก็บ้าแล้ว ดูแววตาวิบวับที่ท่านมองข้าราวกับจะกลืนกิน ไหนจะเลือดกำเดานี่อีก ต่อให้สาบานข้าก็ไม่เชื่อ)
หนิงอันคิดก่อนที่จะเดินหนีเขาทันที ซึ่งการกระทำเช่นนี้ทำให้เหลียนเซียวมู่ตงค่อนข้างร้อนรน “อันอัน เจ้าโกรธข้าอย่างนั้นหรือ” ชายหนุ่ม รีบก้าวเท้าเดินตามเด็กสาวอย่างรวดเร็ว
“เปล่า” คำปฏิเสธของอันอัน ยิ่งทำให้เ
