ทำร้ายข้าทำไม” หนิงอัน ยกมือปิดหน้าผากส่งเสียงขุ่นมองตาเขียวไปทางเขา
“มีใครพูดจาเลอะเทอะแบบเจ้าบ้าง มีอย่างที่ไหนให้ข้าเป็นห่วงศัตรู” หนิงอัน ซึ่งยังไม่หายขุ่นเคือง จึงได้โต้ออกไป “ท่านก็บอกข้าดี ๆ ก็ได้ ไม่เห็นจะต้องเขกหน้าผากกันนี่ ข้าไปดีกว่าไม่อยากจะเถียงกับท่านแล้ว ท่านคอยดูความสำเร็จของข้าก็พอ”
คล้อยหลังจากหนิงอันจากไป เหลียนเซียวมู่ตงก็บังคับม้าคู่กายกลับเข้าไปรวมกลุ่มกับกองทัพใหญ่
“พี่สาม อันอันจะไม่เป็นอะไรแน่ใช่ไหม” ยงฮ่าวอดที่จะเป็นห่วงน้องสาวไม่ได้ถามขึ้นกับคนที่อยู่บนหลังม้าข้างกันอย่างเป็นห่วง588
“ไม่มีสิ่งใดที่นางทำไม่ได้เจ้าก็รู้” คำตอบของอานเจิ้งนั้นใช่เกินจริง เพราะนับตั้งแต่ที่พวกเขาอยู่ด้วยกันมาไม่เคยมีสิ่งใดที่อันอันทำไม่ได้เลยสักครั้ง
ทางด้าน หนิงอันที่กำลังถูกพูดถึงอยู่ในขณะนี้ เจ้าตัวกำลังนำเพื่อนต่างเผ่าพันธุ์ซุ่มดูอยู่รอบ ๆ ค่ายของศัตรู
“เวรยามแน่นหนาทีเดียว ฉงฉง ฉงต้า เจ้าทั้งสองออกไปแสดงตัวหน่อยก็แล้วกัน จากนั้นเจ้าสาม เจ้าสี่ เจ้าทั้งสองตัวก็ออกไปวิ่งไล่คนเหล่านั้นเพื่อให้พวกเขาไปไกล ๆส่วนเจ้าห้ากับซินซิน เฝ้าหน้ากระโจม จงเซ่อเจ้าเองก็วิ่งไปรอบกับเจ้าลายนะ และหลังจากที่ข้าส่งสัญญาณ พวกเจ้าจะต้องถอยทันทีเข้าใจหรือไม่”
จบคำพูดของอันอัน สัตว์ทั้งแปดก็รับคำออกมาพร้อมกันซึ่งเสียงของพวกมันนั้นได้ทำให้คนภายในค่ายพากันหวาดวิตก
“เจ้า ได้ยินเสียงอะไรหรือไม่”
“ข้า
