เจ้าลายพึมพำ
ส่วนฉงฉง ฉงต้า กับ สาม สี่ ห้า รวมถึงซินซินก็ต่างไล่ต้อนคนในหมู่บ้านที่มีอยู่ไม่ถึงสิบหลังคาเรือนให้มาอยู่รวมกันทั้งชายหญิง
หลินเจ๋กับทหารที่เหลือจึงได้บุกเข้าไปยังบ้านของคนเหล่านั้น จุดมุ่งหมายก็เพื่อจะช่วยเหลือเด็กหญิงที่ตนเห็น
แต่สิ่งที่พวกเขาคาดไม่ถึงก็คือทุกบ้านมีเด็กหรือไม่ก็หญิงสาวถูกจับมัดหรือไม่ก็ถูกขังเอาไว้ราวกับว่าพวกเขาไม่ใช่คน
สภาพของแต่ละคนผอมแห้ง หญิงสาวบางคนอยู่ในสภาพเลื่อนลอย ตามลำตัวที่มองเห็นเต็มไปด้วยร่องรอยทั้งเก่าและใหม่จากการถูกทำร้าย จนพวกเขาต่างพากันเบือนหน้าหนีด้วยความสงสาร
เมื่อกลุ่มของหนิงอันมาถึงเจ้าตัวก็บอกจงเซ่อให้ไปหาเจ้าลายที่กำลังอ้าปากข่มขู่ชายคนหนึ่งอยู่โดยที่มันไม่คิดปล่อยอุ้งเท้าอันหนาหนักออกจากอกของคนผู้นั้น501
“เป็นเขา” ฉีเยว่ ยกนิ้วชี้ไปทางชายคนนั้นกล่าวออกมาอย่างเคียดแค้น เช่นเดียวกับหลางกุ้ยฮวา “เป็นมัน”
หลี่จงใบหน้าซีดเผือดเมื่อเจ้าตัวมองเห็นหญิงสาวทั้งสองคนที่เป็นผู้ถูกตนหลอก “พี่สาวต้องการให้คนผู้นั้นมีจุดจบแบบไหน” หนิงอันถามฉีเยว่ขึ้นทันทีโดยไม่สนใจว่าใครจะคิดอย่างไร
“ข้าต้องการให้มันตายทั้งเป็น เหมือนกับสิ่งที่ข้าโดน”คำตอบของหญิงสาวทำให้ชายหนุ่มที่อยู่ภายใต้อุ้งเท้าเสือหวาดกลัวจนตัวสั่น
“การทำแบบนั้นมันผิดกฎบ้านเมืองนะ ถึงข้าทำผิดก็จริงแต่ข้าจะต้องได้รับโทษตามที่ระบุไว้” (แม้ว่าโทษนั้นจะคือความตายก็ตาม แต่ก็ยังดีกว่าที่
