าเดิม “เอาเถอะ เอาไว้ข้าจะเล่าให้ฟัง”
สัตว์ร้ายทั้งเจ็ดหยุดอยู่เรียงกันเป็นระเบียบต่อหน้าของหลินเจ๋ “มันอยู่ในนั้น อีกทั้งยังมีเด็กถูกจับมาด้วย” ชายหนุ่มพูดขึ้นอย่างอึดอัด การกระทำของเขายิ่งทำให้ทหารของตระกูลหลางมีสีหน้าประหลาดใจ
เจ้าลายคำรามออกมาเสียงดัง จนกระทั่งดังเข้าไปในหมู่บ้าน เป็นผลให้คนในหมู่บ้านเริ่มกระสับกระส่าย499
“เสือมันมาจากไหน” ผู้คนในหมู่บ้านเริ่มอยู่กันไม่เป็นสุขจึงได้เปิดประตูบ้านออกมารวมกลุ่มกัน
“ใจเย็น ๆ กันก่อนเถอะ อย่าเพิ่งตื่นตูมไปก่อน มันอาจจะดังมาจากในป่าด้านโน้นก็ได้ พวกเราอยู่กันมาตั้งหลายปีไม่เคยจะ..” ชายวัยกลางคนผู้หนึ่งอ้าปากพะงาบ ๆ ดวงตาเหลือกค้าง
“เสือ!” คราวนี้คนที่อยู่ด้วยกันต่างพากันวิ่งหนีวนไปมาราวแมลงวันหัวขาดเมื่อเห็นร่างอันใหญ่โตของเสือโคร่งตัวใหญ่
หลี่จงที่หลบอยู่แต่ในบ้านของตนรู้สึกรำคาญเสียงดังที่เจ้าตัวได้ยิน ดังนั้นจึงได้เดินออกมา
ครั้นแล้วดวงตาของเขาก็เบิกกว้างด้วยความตกใจ “มันอยู่นั่น” เจ้าสามพูดขึ้น
เจ้าลายไม่รอช้าเมื่อสิ้นคำของเจ้าสาม เสือตัวโตจึงได้กระโจนเข้าไปถีบชายหนุ่มร่างผอมบางล้มลง จนร่างของมันกลิ้งไปกับพื้นดินหลายตลบ
ฝุ่นแดง ๆ ของดินลูกรังลอยคลุ้งปลิวตามลม ก่อนที่เจ้าลายจะใช้อุ้งเท้าอันใหญ่โตกดลงบนอกของชายคนนั้น500
หลี่จงผู้มักจะทำตัวรูปลักษณ์ราวคุณชายผู้สง่างามกลับปล่อยของเหลวเปียกกางเกงของตน “มนุษย์ผู้นี้ช่างน่ารังเกียจยิ่ง”
