่อยครั้งแต่พอข้าบอกว่าจะช่วยเหลือเขาก็ปฏิเสธ ทำให้ข้าไม่ได้เฉลียวใจและเป็นข้าเองที่หยิบยื่นให้เขาแม้ว่าจะไม่เคยได้คืน จนกระทั่ง484
การเงินของข้าเริ่มฝืดเคืองทั้งนี้ทั้งนั้นเป็นเพราะได้ถูกภรรยาหลวงของบิดากลั่นแกล้งซึ่งเรื่องนี้ข้าก็นำมาเล่าให้เขาฟัง เป็นเพราะข้าคิดว่าตนกับชายคนนั้นเป็นคนรักกัน เมื่อข้ามาพูดให้เขาฟังหลายครั้งเข้าชายคนนั้นก็ชวนข้าให้หนีตามเขาไป เจ้าฟังมาถึงตรงนี้คงคิดว่าข้าโง่มากใช่หรือไม่” ฉีเยว่ พูดขึ้นอย่างเย้นหยันตน ก่อนที่นางจะพูดต่อ
“ข้าตอบตกลงทันที และหลังจากนัดวันเวลากับเขาเรียบร้อยข้าก็ได้นำของมีค่าของตนที่มีทั้งหมดใส่ห่อผ้าไปด้วยชายคนนั้นพาข้าไปอยู่บ้านเกิดของเขาแรก ๆ คนในครอบครัวรวมถึงตัวเขาก็ต้อนรับข้าเป็นอย่างดีสาเหตุเป็นเพราะอะไรเจ้าน่าจะเดาได้ไม่ยาก แต่แล้วจากที่ข้ามองว่าชายคนนั้นเป็นเทพบุตรก็ได้กลายเป็นปีศาจเมื่อข้าไม่มีเงินให้เขาใช้สอยอย่างที่ผ่าน ๆ มา ข้าได้ยินว่าเขาจะนำข้าไปขายดังนั้นข้าจึงได้คิดหนีแต่แล้วโชคก็ไม่เข้าข้างเมื่อข้าถูกจับกลับมาดิ้นับตั้งแต่นั้นเป็นต้นมาข้าก็ไม่เคยเห็นเดือนเห็นตะวันอีกเลย” ฉีเยว่ เล่าออกมาทั้งนํ้าตานํ้าเสียงของนางเต็มไปด้วยความเจ็บปวด485
จนหนิงอันต้องดึงนางเข้าไปกอด “พี่สาว ตอนนี้ท่านไม่เป็นอะไรแล้วนะเจ้าคะ ข้าจะปกป้องท่านเอง” หนิงอันปลอบนางเสียงเศร้า
“ข้าเชื่อเจ้า แต่ข้าแค้นคนผู้นั้นหากเป็นไปได้เจ้าช่วยจับมันมาลงโทษได้
