ัน
ทางด้านของฉีเยว่นางก็มีสภาพจิตใจดีวันดีคืน หนิงอันเองก็ดีใจที่เห็นว่าหญิงสาวที่ตนช่วยมามีอาการดีขึ้น
และเมื่อฉีเยว่ได้มาอยู่ภายในจวนแห่งนี้และติดตามหนิงอันมากขึ้นนางก็ได้ซึมซับความคิดที่แตกต่างจากคนอื่นมาจากหนิงอัน
กระทั่งวันหนึ่งที่นางตกตะกอนความคิดของตนและปล่อยวางในสิ่งที่ตนเจอมาเมื่อครั้งอดีต
“อันอัน ข้ามีเรื่องจะบอกเจ้า” หญิงสาวตัดสินใจกล่าวออกมาในขณะที่เจ้าตัวช่วยงานหนิงอันอยู่ในไร่ดอกไม้เหลือง
“เรื่องอะไรหรือเจ้าค่ะ” หนิงอันถามขึ้นด้วยความแปลกใจ483
“เรื่องในอดีตของข้าเอง” “พี่สาว หากมันทำให้สะเทือนใจพี่ไม่ต้องพูดออกมานะเจ้าคะ” อันอัน รีบพูดขึ้นเนื่องจากความเป็นห่วงที่มีต่อนาง
ฉีเยว่ยกยิ้ม “ข้าไม่เป็นไร บางทีเรื่องของข้าเจ้าอาจจะทำให้มันกลายเป็นเรื่องเตือนใจกับคุณหนูทั้งหลายได้”
“ข้าเป็นลูกของขุนนางท่านหนึ่งแม้ว่าจะเป็นเพียงลูกอนุในตอนนั้นข้าคิดว่าชีวิตของตนช่างน่าสงสารและสมเพชที่จะต้องทนรองรับมือเท้าของบุตรภรรยาเอก จนกระทั่งวันหนึ่งได้ออกมานอกจวนในตอนนั้นข้ามีความสุขมาก แต่แล้วก็เกิดเรื่องขึ้นกับข้าเมื่อสาวใช้ที่มาด้วยกันถูกขโมยถุงเงิน ข้ากับนางวิ่งตามจนกระทั่งหลงเข้าไปในซอยเปลี่ยว ในขณะที่ข้ากำลังลำบากจู่ ๆ ก็มีชายคนหนึ่งเข้ามาช่วยเหลือเอาไว้นับตั้งแต่นั้นมาข้ากับเขาก็มักจะแอบนัดพบเจอกันเป็นประจำและทุกครั้งที่พบกันชายคนนั้นก็มักจะบ่นเกี่ยวกับเรื่องเงิน ๆ ทองให้ข้าฟังอยู่บ
