กเจ้าไปทางนั้น ข้าจะตามไปทางนี้”
“ขอรับ” หมิงหมิงรับคำ เช่นเดียวกับสัตว์ทั้งแปด
ทางด้านคนตระกูลหลาง ผู้มาใหม่ก็บอกกับบุตรชายของตนเช่นกัน “เจ้ารอง ส่งฮวาเอ๋อมาให้พ่อ ส่วนเจ้ารีบพาคนของเราไปทางแม่นํ้าจับตัวของมันมาลงโทษให้ได้” หลางจิ้นถงพูดขึ้นด้วยนํ้าเสียงดุดันไม่แพ้ใบหน้า
และเมื่อคล้อยหลังบุตรของตน เขาจึงได้หันไปมองทิศที่หนิงอันหายไป
‘เฮยเฮย เจ้าสำรวจจวนนี้ให้ละเอียดสิว่ามีสิ่งใดหลุดหูหลุดตาหรือไม่’ หนิงอันพูดขึ้นด้วยคล้ายรู้สึกไม่ชอบมาพากล
เต่าเทพตัวน้อยใช้จิตวิญญาณของตนกวาดไปทั่วทั้งจวนอย่างละเอียด ‘อันอัน มีผู้หญิงกับเด็กถูกขังไว้ในคุกใต้ดินแห่ง462
หนึ่ง และข้ายังเจอห้องสมบัติในห้องใต้ดินอีกสองแห่งด้วยในนั้นมีเงินไม่น้อยทีเดียว’
‘เรื่องสมบัติเอาไว้ก่อน ชีวิตคนสำคัญกว่า เราไปช่วยคนก่อน ระหว่างนี้เจ้าก็สื่อสารไปหาซินซินด้วยว่าให้เขากับพี่ชายถอนตัวออกมา’ หนิงอันเปลี่ยนแผนหลังจากที่เจ้าตัวคิดจะตามชายหนุ่มไปทว่ากลับให้ชายหนุ่มกับหมาป่าตัวใหญ่ถอยออกมาแทน
ซินซินผู้ได้รับการติดต่อจากกุ้ยเฮยรีบใช้ปากดึงชายเสื้อของเหลียนเซียวมู่ตง “เกิดอะไรขึ้น” ชายหนุ่มร่างสูงถามออกมาอย่างสงสัย
ซินซินส่งเสียงพลางหันศีรษะของมันย้อนกลับไปยังทางที่ลงมา “เจ้าจะให้พวกเรากลับออกไปอย่างนั้นหรือ” สุนัขป่าพยักหน้าขึ้นลง
เหลียนเซียวมู่ตงไม่คัดค้าน ทั้งนี้ทั้งนั้นเป็นเพราะเขาเชื่อว่าสุนัขตัวนี้ย่อมมีเหตุผลและความคิ