้งเมื่อปีก่อนพวกท่านก็รู้ว่าเกิดเรื่องอะไรขึ้น” หญิงสาวทั้งสี่จึงได้ช่วยกันนึกว่าในเมืองหลวงนั้นเคยจัดอะไรขึ้นบาง
“ที่ข้าเคยเห็นก็จะมีการแข่งขันจัดร้อยด้ายเข้ารูเข็มเพื่อเป็นการเคารพถึงเทพธิดาทอผ้า มีการเดินเล่นตามริมนํ้า ส่วนใหญ่ก็ไม่มีอะไรมากไปกว่านี้ อ๋อมีการไหว้พระขอพรที่อารามเพื่อให้ตนพบเจอคู่ครองที่ดี” ซูหนี่ว์พูดขึ้น
‘ข้าควรจะจัดกิจกรรมอะไรดีล่ะกุยเฮย’ หนิงอันปรึกษากับสหายสนิท โดยที่เจ้าตัวยังไม่รู้ว่าเทศกาลที่กำลังจะมาถึงนี้จะเป็นวันที่เจ้าตัววุ่นวายเป็นอย่างมาก
เช้าวันต่อมา หน้าโรงเตี๊ยมของหนิงอัน วันนี้เจ้าตัวได้ให้คนจุดประทัดและประโคมดนตรีราวกับเปิดร้านใหม่
ทำให้มีผู้คนจำนวนมากให้ความสนใจจนยืนอออยู่หน้าร้านกันหลายคนรวมถึงคนที่กุ้ยฮวาไม่เคยลืมด้วย และเมื่อหญิงสาวเห็นชายหนุ่มคนนั้นเจ้าตัวก็รู้สึกใจเต้นอย่างประหลาด440
จนกระทั่งเมื่อนางเห็นชายหนุ่มคนนั้นมองมาทางตน กุ้ยฮวาจึงได้ก้มหน้าลงอย่างเขินอาย
‘อันอัน กลิ่นอายชั่วร้ายในครั้งนั้นกลับมาอีกแล้ว’ กุยเฮยรีบกล่าวเตือน ‘อยู่ตรงไหน’ หนิงอันรีบถามขึ้นพลางมองไปยังกลุ่มคนมากหน้าหลายตาด้านหน้า
‘ข้าเองก็จนใจสหายเพราะดูเหมือนมันจะหายไปอีกแล้ว’เต่าตัวน้อยนํ้าเสียงหม่นลง
‘เจ้าไม่ต้องเศร้าไป ข้าเชื่อว่ามันจะต้องโผล่หางออกมาแน่ เมื่อนั้นข้าจะกวาดล้างมันให้ยกรัง’ หนิงอันปลอบสหายด้วยนํ้าเสียงอันหนักแน่น
‘ดี ข้าจะช่วยเจ้าอีกแรง’ กุยเฮยกล่าว
