กำลังจะเตรียมตัวออกไปยังไร่ดอกนํ้ามันนอกเมือง พ่อบ้านวัยกลางคนก็รีบร้อนเดินเข้ามาหานางเสียก่อน
“คุณหนูใหญ่ขอรับ คุณชายรองหลางมาขอพบท่าน” คำกล่าวของพ่อบ้านทำให้หนิงอันเลิกคิ้วมองเขาอย่างสงสัยเช่นเดียวกับหมิงหมิงที่กำลังขมวดคิ้วของตน (มีคนมาพบพี่ของข้าไม่เว้นแต่ละวันเลย)
“รีบเชิญให้เขาเข้ามาเถอะเจ้าค่ะ ข้าจะไปบอกท่านแม่กับท่านย่าก่อน หมิงหมิงเจ้าไปบอกท่าย่านะ” หนิงอันพูดจบเจ้าตัวก็เดินไปยังเรือนของมารดา ส่วนหมิงหมิงก็แยกไปเรือนของผู้เป็นย่า
เมื่อหยวนฟานทราบเรื่อง เจ้าตัวก็เปลี่ยนเครื่องแต่งกายให้สมกับฐานะนายหญิงของจวน “อันอัน แม่ว่าเจ้าไปเปลี่ยนชุดดีหรือไม่” ผู้เป็นแม่มองสำรวจการแต่งกายของบุตรสาวแล้วจึงได้พูดขึ้น424
หนิงอันมองชุดของตนที่ตัวเองสวมก็เห็นว่าไม่ค่อยเหมาะสมดังนั้นเจ้าตัวจึงได้พยักหน้ารับอย่างว่าง่าย “พี่มู่ตาน ไปเปลี่ยนชุดกันเจ้าค่ะ” หยวนฟานมองแผ่นหลังบอบบางของบุตรีอย่างพอใจ
ภายในห้องรับแขกของจวนตระกูลหยู ในขณะนี้ได้มีบุรุษหนุ่มรูปลักษณ์สง่างามกำลังนั่งจิบชาดอกไม้หอมที่หนิงอันมักจะทำอยู่อย่างพึงพอใจ
และเมื่อเจ้าตัวมองเห็นหยวนฟานประคองหญิงชราเดินเข้ามาโดยมีเด็กชายที่เจ้าตัวเคยเห็นที่สนามยิงธนู
ชายหนุ่มจึงวางถ้วยชาลงพร้อมกับลุกขึ้นยืนประสานมือค้อมตัวคารวะหญิงสูงวัยกว่าทั้งสองคนด้วยความเคารพอย่างสุภาพ
“ข้าน้อยหลางจิ้นเฟยขอคารวะฮูหยินผู้เฒ่าหยู ฮูหยินหยูขอรับ” “คุณชายตามสบายเ
