ถอะ” นํ้าเสียงเนิบช้าแหบพร่าของหญิงชราพูดขึ้นด้วยรอยยิ้ม
“คารวะคุณชายหลาง” หมิงหมิงเองก็ทำความเคารพชายหนุ่มคนนี้ตามมารยาทเช่นเดียวกัน อีกทั้งยังลอบมองเขาอย่างสำรวจไปด้วย425
“ไม่ทราบว่าคุณชายมายังจวนตระกูลหยูของเรามีเหตุอันใดอย่างนั้นหรือ” ฮูหยินผู้เฒ่าถามเข้าเรื่องไม่อ้อมค้อม
เนื่องจากแม้ว่านางจะทราบมาแล้วว่าหลางกุ้ยฮวากับหลานสาวเป็นสหายกัน กระนั้นก็ไม่น่าจะเป็นคุณชายรองหลางที่มาหาหนิงอัน
“เรียนฮูหยินผู้เฒ่า ที่ข้าน้อยมาในวันนี้เป็นเพราะบิดาให้ข้าน้อยนำของขวัญขอบคุณมามอบให้คุณหนูหยูขอรับ”
“ของขวัญ? เรื่องนี้หมายความว่าอย่างไร” เป็นหยวนฟานถามขึ้นอย่างสงสัยด้วยความประหลาดใจ
เนื่องจากการช่วยชีวิตของกุ้ยฮวาครั้งแรกนั้นครอบครัวของนางได้ปฏิเสธที่จะรับของขวัญไปแล้ว
หลางจิ้นเฟยได้ตอบข้อสงสัยในเรื่องสิ่งของที่ตนนำมาทั้งหมดอย่างไม่ปิดบัง
และเมื่อหยวนฟานกับหญิงชรารู้เรื่องเขาทั้งคู่ก็ยกมือขึ้นทาบอก พลางมองมายังหมิงหมิงพร้อมกันเป็นทางเดียวอย่างคาดโทษ (ซวยแล้ว!) เด็กชายคิด426
ในขณะที่หมิงหมิงกำลังนั่งก้นไม่ติดเก้าอี้ หนิงอันก็เดินเข้ามาภายในห้องโถงพอดี ‘บรรยากาศไม่ดีเอาเสียเลย’ เจ้าตัวรีบสื่อสารกับสหายตัวเล็ก
‘…’ กุยเฮยตกอยู่ในความเงียบเนื่องจากไม่รู้จะตอบออกไปอย่างไรดีเหมือนกัน
“คารวะคุณชายรองหลางเจ้าค่ะ” หนิงอันยอบกายลงคารวะชายหนุ่มที่ลุกขึ้นยืนประสานมือยกยิ้มให้ตน “คุณหนูหยูสุภาพเกินไปแล้วขอ
