ัดการทดสอบนั้นเป็นกลางลานของสำนักศึกษาหลวงซึ่งมีทั้งอาจารย์และลูกศิษย์ที่ศึกษาอยู่ในสำนักศึกษา
ท่ามกลางเสียงอื้ออึงก็ได้มีเสียงแหลมเล็กของขันทีดังขึ้นโดยที่คนทั้งหลายในนี้ไม่ทันได้ตั้งตัว “ฝ่าบาทเสด็จ”
การมาของเทียนชุนเยว่หลงลิ่วทำให้คนในสำนักศึกษาค่อนข้างตกใจเนื่องจากไม่มีผู้ใดรับรู้มาก่อนว่าคนผู้นี้จะมา
“ขุนนางที่รักของเรา เชิญพวกท่านตามสบาย เราหวังว่าการมาของเราในวันนี้จะไม่ทำให้พวกเจ้ารู้สึกไม่พอใจหรอกนะ”
“หามิได้พ่ะย่ะค่ะ” ยังไม่ทันที่ชายวัยกลางคนจะพูดต่อจนจบ เทียนชุนเยว่หลงลิ่วก็เอ่ยตัดบทขึ้นอย่างคล้ายรำคาญ“เอาล่ะพวกเจ้าเริ่มงานกันเถอะ” “พ่ะย่ะค่ะ” ขุนนางผู้นั้นรับคำ385
การทดสอบแรกเป็นการทดสอบการวาดภาพซึ่งหนิงอันค่อนข้างมั่นใจเป็นอย่างมากแม้ว่าเจ้าตัวจะไม่ถึงกับเป็นนักวาด
กระนั้นก็ยังพอจะมีฝีมือลายมือไม่น้อยถึงขนาดหานโม่โฉวที่ได้รับการยกย่องว่าเป็นหนึ่งยังเอ่ยปากชมและยังมาขอเป็นศิษย์กับนาง
การวาดภาพของเด็กสาวนั้นใช้แท่งถ่านมาเหลาและพันด้วยผ้าเพื่อป้องกันไม่ให้เลอะมือ หนิงอันรวบรวมสมาธิไปกับการวาดในครั้งนี้
‘อันอันเจ้าวาด เจ้าลายได้เหมือนยิ่งเหมือนหัวของมันออกมาจากกระดาษได้เลยเจ้าทำได้อย่างไร’ กุยเฮยผู้ไม่เคยเห็นสหายวาดภาพเช่นนี้มาก่อนรู้สึกตกใจเป็นอย่างมาก
‘การวาดแบบนี้เรียกว่าการวาดภาพแบบสามมิติ เจ้าอยากให้คนพวกนั้นตกใจมากกว่านี้หรือไม่’ หนิงอันพูดและหลังจากนั้นเจ้าตัวก็ถามส
