ขุนนางหญิงคนแรก
กลับมายังปัจจุบันหนิงอันได้ถูกเสียงของเหลียนเซียวมู่ตงปลุกให้ตื่นจากภวังค์ “อันอัน ฝ่าบาทมีรับสั่งให้เจ้าเข้าเฝ้า”
“พี่ชายรู้ไหม ว่าเรื่องอะไร” เหลียนเซียวมู่ตงไม่ตอบ ทว่ากลับแย้มยิ้มออกมาแทน “แสดงว่าเป็นเรื่องดีใช่หรือไม่ ข้าจะได้เงินหรือทองอย่างนั้นหรือ” เด็กสาวพูดขึ้นดวงตาเป็นประกาย
“เจ้านี่นะคิดแต่เรื่องเงิน ข้าว่าบางทีเงินทองของเจ้าอาจมีมากกว่าเงินในท้องพระคลังอีกมั้ง ยังจะอยากได้อยู่อีกหรือ”เหลียนเซียวมู่ตงอดจะสัพยอกคนตัวเล็กไม่ได้
“ท่านไม่เคยได้ยินหรือเงินทองมีให้มากดีที่สุด มีสิ่งใดไม่ต้องใช้เงินกัน” หนิงอันแย้งสีหน้าจริงจัง
“ข้าไม่ทะเลาะกับเจ้าแล้ว เอาไว้อีกสองวันเจ้าก็รู้เองนั่นแหละ ตอนนี้พวกเราแยกย้ายกันไปทำงานเถอะ”
สองวันต่อมาในขณะที่หนิงอันกำลังนอนหลับพักผ่อนอยู่บนเตียง มู่ตานผู้ได้รับคำสั่งมาจากหยวนฟานจึงได้มาเคาะประตู321
เพื่อเรียกคุณหนูของตน “คุณหนู ตื่นเถอะเจ้าค่ะ วันนี้ท่านจะต้องเข้าวังนะเจ้าคะ”
หนิงอันลื่มตาตื่นทันที “พี่มู่ตานข้าตื่นแล้ว” เจ้าตัวพูดขึ้นพร้อมกับเดินมาเปิดประตูเนื่องจากนางขัดไม้ด้านในเอาไว้
“คุณหนูรีบอาบนํ้าเถอะเจ้าค่ะ ข้าได้ให้คนเตรียมนํ้าเอาไว้ในห้องด้านข้างแล้ว” มู่ตานพูดขึ้นพร้อมกับเดินเข้ามาจัดที่นอนให้ผู้เป็นนาย เหตุที่นางไม่ไปปรนนิบัติหนิงอันเป็นเพราะเด็กสาวชอบที่จะอาบนํ้าเองตามลำพัง
และหลังจากที่หนิงอันอาบนํ้าแต่งกายเรียบร้
