อยเจ้าตัวก็เดินออกมาจากเรือนนอนของเพื่อตรงมายังห้องอาหารในเรือนกลางโดยมีมู่ตานตามมาติด ๆ
“พี่สาวมาแล้วหรือขอรับ” หมิงหมิงเดินมารับผู้เป็นพี่ที่นับวันจะยิ่งมีใบหน้างดงาม โดยเฉพาะวันนี้ที่เจ้าตัวแต่งกายอย่างประณีตยิ่งทำให้เปล่งประกายความเป็นคุณหนูออกมามากกว่าทุกวัน
“ขออภัยที่ทำให้ทุกคนต้องรอนะเจ้าคะ” หนิงอันพูดขึ้นอย่างเสียใจก่อนที่จะเดินตามการจูงของน้องชาย322
“ลูกรักเจ้าเข้าวังจะต้องระมัดระวังเรื่องมารยาทให้ดีนะอย่าถือว่าเป็นคนโปรดของทั้งสองพระองค์และจะทำสิ่งใดก็ได้เข้าใจหรือไม่” หยวนฟานกล่าวกำชับบุตรสาวหลังจากที่ทุกคนกินอาหารเรียบร้อย
“ข้าทราบแล้วเจ้าค่ะ ท่านแม่อย่าห่วงเลย” เด็กสาวยิ้มรับคำ
“นายท่านรถม้าพร้อมแล้วขอรับ” พ่อบ้านชายวัยกลางคนที่หามาโดยเหลียนเซียวมู่ตงเดินเข้ามาบอกผู้เป็นเจ้าของจวนอย่างนอบน้อม
หยูเจียงพยักหน้ารับก่อนที่จะลุกขึ้นยืนและจัดการเครื่องแต่งของตนให้เรียบร้อยเช่นเดียวกับบุตรสาว
“อันอัน เจ้านั่งไปในรถม้ากับมู่ตานนะ พ่อจะขี่ม้าอยู่ข้างๆ” หลังจากหยูเจียงพูดจบ
ทั้งสองพ่อลูกก็มองเห็นแขกผู้มาเยือนที่แต่งกายด้วยชุดตามตำแหน่งใบหน้างดงามดุจหยกนั้นเปล่งประกาย ผมเกล้าขึ้นอย่างเรียบร้อยครอบด้วยกวานตามฐานันดร
“ท่านอาหยู” เหลียนเซียวมู่ตงวาดเท้าลงจากหลังม้ากล่าวทักทายหยูเจียงออกมาอย่างเป็นกันเอง323
“ซื่อจื่ออย่าได้เกรงใจ” คำเรียกขานของหยูเจียงทำให้เหลียนเซียวมู่ตงชะงักไปเล็ก