ขึ้นจริงเจ้าจะต้องทำอะไรเป็นอันดับแรก” เสียงของเขาดังมาก เนื่องจากเจ้าตัวรู้ดีว่าศิษย์รักได้เขียนคำเตือนส่งมาให้กับเทียนชุนมู่หลงลิ่วไว้ก่อนหน้าแล้ว
“ท่านเป็นใคร” ชายวัยกลางคนที่คาดว่าน่าจะเป็นหัวหน้าของคนกลุ่มนี้ตวาดเสียงดังใส่ฉู่เกอด้วยความไม่พอใจ
และยังไม่ทันที่คนผู้นี้จะได้คำตอบ เจ้าลาย กับสองฉงที่ตามมาด้วยก็ส่งเสียงขู่ออกมาทำให้คนที่อยู่ในกระโจมต่างพากันตัวสั่น
“ข้าชื่อฉู่เกอและนี่คือศิษย์เอกของข้าหยูหนิงอันพวกเราเป็นคนที่ฝ่าบาทส่งมาให้ดูแลที่นี่”
“ท่านคือหมอเทวดาฉู่อย่างนั้นหรือขอรับ ข้าน้อยมีตาแต่ไร้แววได้โปรดอภัยด้วย” ชายคนนั้นเข่าอ่อนเพราะในบรรดาหมอด้วยกันมีใครไม่รู้บ้างว่าฉู่เกอเป็นใครขนาดฝ่าบาทยังเกรงใจอยู่311
หนึ่งส่วน แล้วพวกเขาเป็นแค่มดปลวกหากทำให้คนผู้นี้ขุ่นเคืองเกรงว่าจะรับผลที่ตามมาไม่ไหว
“ไม่ต้องพูดมาก ข้าถามว่าเจ้าไม่ได้จัดการตามที่มีจดหมายแจ้งเตือนมาอย่างนั้นหรือตอบข้ามา” นํ้าเสียงของชายชราเต็มไปด้วยความน่าเกรงขามทำให้คนเหล่านั้นแข้งขาสั่น
“มะ…ไม่ได้ทำขอรับ พวกข้าไม่เห็นว่าจะมีความจำเป็นที่จะต้องทำเนื่องจากชาวบ้านที่นี่ต่างก็ใช้ชีวิตกันแบบนี้มาแต่ไหนแต่ไรแล้ว” คนพูดกล่าวออกมาอย่างยากลำบากและแผ่นหลังเปียกชุ่มไปด้วยเหงื่อ
“ดีมาก พวกเจ้าเตรียมรับผลที่ตามมาได้เลย อู่หวี่ เจ้าให้คนของเราปฏิบัติตามข้อระวังตามที่หมออันเตือน หลังจากนั้นให้คนของเราจัดการในส่วนรอบนอกตามท
