องชายหนุ่มก็แปรเปลี่ยนเป็นเคร่งขรึม “เราต้องเข้าเมืองหลวง อีกทั้งยังต้องพาท่านฉู่เกอกับอันอันไปด้วย”273
“เกิดเรื่องร้ายขึ้นหรือขอรับ” หลินเจ๋ ย้อนถามสีหน้าไม่สู้ดีเช่นเดียวกัน “อืม เป็นเรื่องแย่มากทีเดียว” เหลียนเซียวมู่ตงตอบพร้อมกับลุกขึ้นยืนเพื่อเดินออกไปด้านนอก
จุดหมายของชายหนุ่มก็คือหมู่บ้านไหลชุน ส่วนหนิงอันผู้ยังไม่รู้ว่าปัญหากำลังมาหาตัวเอง
ในขณะนี้ก็กำลังง่วนอยู่กับการทำการดูแลต้นไม้บนภูเขาร่วมกับน้อง ๆ ชายหญิง โดยมีสหายต่างเผ่าพันธุ์มาคอยช่วยเป็นลูกมืออีกแรง
‘อันอัน เจ้านกบอกว่ากำลังมีคนพูดถึงเจ้าอยู่กับอาจารย์ชราทั้งสอง’ กุยเฮยสื่อสารบอกสหายตามที่นกน้อยตัวหนึ่งบินมาบอกกับตน
“ใครกัน เจ้านกรู้หรือไม่?” หนิงอันแหงนหน้ามองนกตัวเล็กที่กำลังเกาะกิ่งไม้ก้มหน้ามองตนอยู่เช่นกันถามขึ้นอย่างสงสัย ‘เจ้านกบอกว่า เป็นชายหนุ่มรูปงามใบหน้าดั่งหยกริมฝีปากแดงดุจผลอิงเถา’
‘จุ๊ ๆ พี่ชายมู่ตงนี่ก็เสน่ห์แรงเหมือนกันนะ แม้แต่เจ้านกน้อยยังกล่าวชม พวกเราลงจากภูเขากันเถอะ’ หนิงอันเดาะลิ้นขณะพูด274
“ขอบใจนะเจ้านกน้อย นี่เป็นรางวัลของเจ้า หมิงหมิง อิงอิง เสี่ยวจวิ้น เสี่ยวฉี พวกเรากลับบ้านกันเถอะ วันพรุ่งค่อยมาใหม่” หนิงอันวางเมล็ดธัญพืชจำนวนหนึ่งลงที่พื้น พร้อมกับพูดกับนกตัวเล็กก่อนที่จะเรียกพวกน้อง ๆ
เมื่อเจ้าตัวก้าวเท้าเข้าไปภายในบ้านก็พบเข้ากับบรรยากาศชวนอึดอัดเป็นอย่างยิ่ง “ท่านพ่อ วันนี้กลับเร
