ียมมาอาจจะไม่พอ” จบคำพูดของเจ้าของร้านตัวน้อยลูกค้าทั้งประจำและขาจรต่างก็เข้าแถวกันอย่างเชื่อฟัง
สาเหตุของความวุ่นวายนี้ต้องย้อนกลับไปเมื่อสามวันก่อนหลังจากที่อันอันได้ทำนํ้าแข็งไสแจกจ่ายให้คนในหมู่บ้านพวกเขาต่างก็ติดใจในรสชาติของมันจนได้ขอร้องให้หนิงอันทำขาย
จับพลัดจับผลูอย่างไรไม่ทราบได้ เมื่อคนในตลาดได้ยินว่าคุณหนูหยูมีของหวานดับร้อนหากใครได้กินจะรู้สึกได้เหมือนอยู่ในแดนเซียนที่มีเมฆขาว ๆ ท่ามกลางดอกไม้ที่มีกลิ่นหอมและสีสวย208
และไม่เพียงแค่นํ้าแข็งไสเท่านั้นหลังจากที่คนในหมู่บ้านได้กินไอศกรีมรสผลไม้ชนิดต่าง ๆ ที่อันอันจะสามารถรังสรรค์ขึ้นมาได้ คราวนี้ความรู้สึกของคนเหล่านี้ยิ่งไม่อาจจะหาคำมาบรรยายได้
ดังนั้นนี่จึงเป็นสาเหตุทำให้ร้านค้าหมอไฟบ้านหยูแทบจะแตกหลังจากที่หนิงอันได้นำนํ้าแข็งมาให้ทุกคนที่เดินผ่านไปมาได้ลิ้มลอง เป็นถ้วยเล็ก ๆ อีกทั้งยังได้ให้หมิงหมิงกับน้องชายหญิงภายในหมู่บ้านเดินถือถ้วยไอศกรีมกินไปรอบ ๆ ทั่วทั้งท่าเรือ
ไม่เพียงแต่เด็ก ๆ จะติดใจในรสชาติของมัน แม้แต่สองอาจารย์ชราก็ยังคงติดใจและได้พูดโอ้อวดถึงเรื่องนี้ออกมายามที่ต้องเข้ามาภายในเมือง ข่าวลือปากต่อปากจึงได้เรียกความสนใจให้ผู้คนมากขึ้น
แม้ว่าผู้คนที่มาจะมีทั้งประสงค์ดีและประสงค์ร้าย ผู้ที่คิดมาลองของใหม่เมื่อได้ลิ้มรสของหวานทั้งสองชนิดเข้าไป พวกเขาก็พากันถูกอกถูกใจเป็นอย่างมากและตั้งใจจะกลับมาอุดหนุน
ส่วนผู้
