กลิ่นของดอกมะลิด้วย แล้วมันทำไม’ ‘เจ้าคิดว่ากลิ่นของมันน่ากินหรือเปล่าล่ะ’
ยังไม่ทันที่กุยเฮยจะตอบเสียงเล็ก ๆ ของหมิงหมิงก็ดังขึ้นมาก่อนตัวพร้อมกับเสียงฝีเท้าที่เจ้าตัววิ่งมาทางนางหลังจากการเรียนในช่วงเช้าจบลง
“พี่สาว ข้าได้กลิ่นของดอกกุหลาบ กับมะลิทว่ามันดูแตกต่างออกไป ไม่ทราบว่าท่านกำลังทำสิ่งใดหรือขอรับ”
“ทำของอร่อย พวกเจ้าทุกคนรีบไปล้างมือและมารอกินเถอะ ข้ารับรองว่าพวกเจ้าไม่เคยได้กินมาจากที่ไหนอย่างแน่นอน” จบคำของหนิงอันเด็ก ๆ ทั้งหกคนรีบพากันไปทำตามอย่างว่าง่าย
และหลังจากที่ทุกคนกลับมาก็เห็นว่าผู้เป็นพี่กำลังนำนํ้าแข็งที่ทุบละเอียดใส่ลงไปในถ้วยจากนั้นนางก็เทนํ้าสีกุหลาบลงไปบนนํ้าแข็งนั้นตามด้วยแตงโมสีแดงสด
เสียงกลืนนํ้าลายจากเด็ก ๆ ดังขึ้นเช่นเดียวกับกุยเฮยที่ไม่ละสายตาไปจากสิ่งของในมือของสหาย201
“พี่สาว!” นํ้าเสียงเล็ก ๆ ของเด็กทั้งหกคนเรียกหนิงอันพร้อมกัน “มาลองกินนํ้าแข็งไสสิ สิ่งนี้พี่ตั้งใจจะนำไปขายในร้านหม้อไฟเนื่องจากช่วงนี้อากาศร้อนทำให้ยอดขายตกพี่ก็เลยต้องหาสินค้าอื่นไปขายแทน พวกเจ้ามาลองชิมให้ทีว่ารสชาติเป็นอย่างไร พอจะขายได้หรือไม่”
ไม่ต้องรอให้หนิงอันพูดซํ้าเด็กทั้งหกคนกับเต่าตัวน้อยก็ยินดีที่จะลิ้มลองของหวานรูปลักษณ์แปลกตานี่อยู่แล้ว
“อร่อย!” ทั้งคนและเต่าพูดออกมาพร้อมกัน
“แต่ไม่อาจกินได้เยอะนะ เพราะอาจจะทำให้ปวดท้องหรือไม่สบายได้ดังนั้นควรเป็นแต่พอดี” หนิงอันกล่
