ีกว่า” เมื่อเจ้าตัวพูดจบ ร่างกายเล็ก ๆของนางก็รีบเผ่นหนีออกมาจากชายหนุ่มอย่างรวดเร็ว
“หนีไวยิ่งกว่าลิงเสียอีก” เหลียนเซียวมู่ตงรำพึง
สามวันต่อมาคนในหมู่บ้านไหลชุนก็ได้พบกับผู้ที่จากไปนานโดยเฉพาะหนิงอัน นางรู้สึกดีใจเป็นอย่างมากที่ได้เจอเด็กหนุ่มสองคนที่เจ้าตัวสุดแสนจะคิดถึง
“พี่สาม พี่สี่” เด็กหญิงตะโกนเรียกพร้อมกับรีบวิ่งไปหาเด็กหนุ่มที่มีร่างกายกำยำใบหน้าไม่เหลือเค้าโครงเดิมในตอนเป็นเด็กที่ดูไร้เดียงสาเช่นเก่าก่อนอีกแล้ว
แต่มือของเด็กหญิงยังไม่ทันถึงร่างกายของเด็กหนุ่มทั้งสองเหลียนเซียวมู่ตงที่มาเห็นเหตุการณ์เช่นนี้เข้าพอดีจึงได้รีบพลิ้วกายนำกระบี่ที่ยังอยู่ในปลอกมาคั่นกลางเอาไว้
“อันอันเจ้าจะทำอะไร” ชายหนุ่มเอ็ดเด็กหญิงเสียงดัง
หนิงอันมองใบหน้าที่บึ้งตึงของเขาด้วยความไม่เข้าใจ“ข้าก็จะกอดพี่สาม พี่สี่อย่างไรล่ะ” คำตอบนี้ทำให้ชายหนุ่มรู้สึกว่าเส้นเลือดข้างขมับของตนคล้ายเต้นตุบ ๆ135
“เจ้าไม่รู้หรือว่าชายหญิงตั้งแต่อายุเจ็ดขวบไม่ควรแตะเนื้อต้องตัวกัน อีกทั้งในตอนนี้ทั้งเจ้าและคนทั้งคู่ต่างเติบโตแล้วหากมีใครมาเห็นเจ้าจะเสียหาย” เหลียนเซียวมู่ตงพูดด้วยนํ้าเสียงจริงจังเช่นเดียวกับใบหน้า
“แต่เขาทั้งคู่เป็นพี่ชายของข้านะ เหตุใดจะต้องห้ามด้วย”หนิงอันทำหน้ามุ่ยพูดขึ้นด้วยความไม่เข้าใจ
เด็กหนุ่มทั้งคู่มองหน้ากันก่อนที่จะเดินเลี่ยงชายหนุ่มผู้ที่สูงกว่าตนอยู่หลายเชียะออกมายืนต่อหน้าน้องสาว
“เ
