บายใจกันมาก โดยเฉพาะหมู่บ้านที่เคยเกิดภัยพิบัติ
วันนี้สองพี่น้องหยูรวมถึงเด็ก ๆ ในหมู่บ้านต่างสวมชุดใหม่สีแดงพวกเขาต่างพากันเดินเคาะประตูกล่าวอวยพรผู้คนในหมู่บ้านตั้งแต่เรือนหลังแรกจนถึงหลังสุดท้ายโดยมีหนิงอันเป็นผู้นำ124
“พี่สาวอันพวกเราได้ถุงเงินมากันเยอะเลยขอรับ ช่างดีจริง ๆ” อานจวิ้นพูดขึ้นเมื่อคลำอกเสื้อของตนที่ตุงเพราะถุงใส่เงินหลายใบด้วยรอยยิ้ม
“เจ้านี่นะทำอย่างกับไม่เคยได้เงิน” อานฉีสัพยอกลูกพี่ลูกน้อง “นั่นมันต่างกัน เพราะถุงเงินพวกนี้ถือว่าเป็นเงินมงคลเชียวนะปีหนึ่งได้ครั้งเดียวเอง” คนเกิดก่อนไม่กี่ชั่วยามแย้ง
การพูดคุยของเด็ก ๆ กลุ่มใหญ่ดังลั่นทั้งถนนที่ตอนนี้ไม่ได้เป็นหลุมเป็นบ่อเช่นเดิมอีกแล้ว
ผ่านมาอีกเจ็ดวันภายในเมืองซานไห่ก็ได้มีการแสดงอันครึกครื้นจากคณะดนตรี รวมถึงการแสดงระบำสิงโต
ระบำมังกรรวมถึงในครั้งนี้ยังมีการแสดงของคณะปาหี่เกี่ยวกับการแสดงพละกำลัง ฟัน แทงไม่เข้ามาเพิ่มสีสันทำให้เรียกผู้คนที่กำลังเดินผ่านไปมาให้หยุดมองได้เป็นอย่างดี
เสียงประทัดถูกจุดขึ้นหน้าร้านเครื่องหอมฟางเซียนที่ครอบครัวหยูกำลังยืนต้อนรับแขกทำให้ผู้คนให้ความสนใจกันอีกครั้ง125
“ครอบครัวท่านเจ้าเมืองเปิดร้านอีกแล้วอย่างนั้นหรือ ว่าแต่คราวนี้เป็นร้านอะไรพวกเจ้ารู้หรือไม่” ชายหนุ่มคนหนึ่งกระซิบถามคนที่ยืนใกล้กันด้วยความสงสัยระคนใคร่รู้
“เจ้าไปอยู่ที่ไหนมา หรือว่าไม่ใช่คนเมืองนี้ ถึงได้ไม่รู้อะไร
