ยหนุ่มเดินตามผู้เป็นเจ้าของเรือนเข้ามาภายในลานบ้าน เขาก็ได้กลิ่มหอมแรงขึ้นมากกว่าอยู่ด้านนอก
“อันอันทำสิ่งใดหรือเหตุใดบ้านของเจ้าถึงเต็มไปด้วยกลิ่นหอม” คำถามของชายหนุ่ม
ทำให้เด็กชายยิ้มกว้างก่อนที่จะกล่าวถึงกิจการของตนรวมถึงวันเปิดร้านที่กำลังจะมาถึง
“ข้ายินดีกับเจ้าด้วย ที่จะได้เป็นเถ้าแก่ตั้งแต่อายุยังน้อยและยังเผื่อแผ่มาถึงหลาน ๆ ของข้าด้วย” เหลียนเซียวมู่ตงกล่าวจากใจ
“ขอบพระคุณขอรับ แต่ทั้งนี้ทั้งนั้นกิจการของข้าจะไม่สามารถทำได้เลยถ้าไม่มีพี่สาว เนื่องจากเป็นนางผู้ที่สอนและนำความรู้ให้กับพวกข้าทั้งสิ้น” คำกล่าวนี้ของเด็กชายไม่เกินจริงเพราะหากปราศจากพี่สาวเขาคงไม่มีวันนี้
“พี่สาวของเจ้าทั้งเก่งและฉลาดจริง ๆ นั่นแหละ”
เมื่อเหลียนเซียวมู่ตงเห็นด้วย ดังนั้นหมิงหมิงจึงได้คุยจ้อถึงเรื่องราวหลายปีที่ผ่านมาให้กับชายหนุ่มฟัง103
“พี่ชาย ท่านนั่งรอในห้องโถงก่อนนะขอรับ ข้าขอตัวไปบอกท่านแม่กับพี่สาวก่อน” หมิงหมิงต้อนรับแขกแทนบิดาที่มองการกระทำของเขาอย่างพอใจ
“ได้สิ” เหลียนเซียวมู่ตงนั่งลงอย่างว่าง่าย จากนั้นเขาก็สนทนากับหยูเจียงในเรื่องที่ค้างไว้
เด็กชายตัวกลมวิ่งมาบอกแม่กับพี่สาวอย่างรวดเร็ว“ท่านแม่ พี่สาว พี่ชายมู่ตงมาขอรับ”
หนิงอันรู้สึกประหลาดใจที่จู่ ๆ คนผู้นี้ก็เดินทางกลับมาโดยไม่แจ้งข่าว กระนั้นเจ้าตัวจึงได้หยุดงานในมือลง
เช่นเดียวกับเด็กชายหญิงฝาแฝดเนื่องจากพวกเขาทราบดีว่าคนผู้นี้เป