ขอรบกวนเจ้าด้วย” ฉู่เกอไม่ปฏิเสธความช่วยเหลือ
80
หนึ่งเดือนต่อมาภายในเมืองซานไห่ร้านค้ามากมายต่างประดับด้วยผ้าแพรพรรณสีแดง
รวมถึงยังประดับด้วยโคมไฟมีภาพวาดรูปสัตว์หลากชนิด ที่สื่อถึงสิ่งดีงามและความเป็นมงคล อย่างเช่นมังกรที่เป็นสัญลักษณ์แสดงแห่งความยิ่งใหญ่ อำนาจ บารมี
พยัคฆ์สัญลักษณ์แห่งความแข็งแกร่ง กล้าหาญ สง่างามเต่าดำสัญลักษณ์แห่งปัญญา อายุยืน นกเฟิงหวงแทนความสงบสุข ความยั่งยืน คุณธรรม กระต่ายแทนความอุดมสมบูรณ์ ความโชคดี ความอ่อนโยน
หนิงอันมองความคึกคัก ในขณะที่นางกับครอบครัวพากันเดินเลือกซื้อสิ่งของ
“ท่านแม่ เทศกาลจงชิวปีนี้เมืองซานไห่ของเราดูครึกครื้นทีเดียวเลยนะเจ้าคะ” เด็กหญิงพูดในขณะกวาดตามองรอบด้านอย่างสนใจ
“นั่นสิ แม่คิดว่าที่เป็นเช่นนี้คงเป็นเพราะเมืองแห่งนี้เริ่มเป็นที่สนใจของผู้คนเพิ่มขึ้นไม่ว่าจะทั้งพ่อค้าจากต่างแดนหรือ81
ภายในดินแดนเดียวกัน” หลังจากหญิงสาวพูดจบ หยูเจียงจึงได้พูดเสริมขึ้นบ้าง
“สาเหตุที่เมืองเป็นเช่นนี้พ่อต้องขอบคุณเจ้านั่นแหละลูกรัก” คำพูดประโยคนี้ไม่เกินจริง เนื่องจากแนวคิดส่วนใหญ่ในการจัดการเมืองรวมถึงการทำให้เมืองเกิดรายได้มาจากหนิงอันแทบทั้งสิ้น
“ท่านพ่อเกรงใจเกินไปแล้วเจ้าค่ะ พวกเราเป็นครอบครัวเดียวกันอีกอย่างเป็นท่านที่ทำงานหนักมากกว่าข้าเสียอีก ข้าเป็นเพียงผู้เสนอความคิดเพียงเท่านั้นหาได้ลงมือทำไม่” เด็กหญิงโต้กลับอย่างถ่อมตนระคนเก้อเขิน
พี่น
