จ้าของตัวน้อยทั้งสองยกยิ้มอย่างพอใจ
และเมื่อคนทั้งกลุ่มเดินเข้ามาภายในร้าน พนักงานที่ถูกอบรมมาจากแนวคิดของหนิงอันก็ทำงานกันไม่ขาดตกบกพร่องยิ่งทำให้ผู้เป็นเจ้าของหน้าชื่นกันขึ้นไปอีก
ร้านค้าแห่งนี้เป็นร้านสองชั้นถูกตกแต่งอย่างหรูหราดูโอ่อ่าสมกับราคาของสินค้าที่ขาย
ไม่ว่าจะเป็นเสื้อคลุมจากขนสัตว์หายาก เช่นจากขนแพะขนหงส์ ขนสุนัขจิ้งจอก ผ้าไหม เครื่องสำริด เครื่องแก้วที่ถูกแกะสลักอย่างวิจิตรบรรจง เครื่องดนตรีที่ทำจากไม้เนื้อแข็งหายากจากช่างฝีมือในวัง87
“ที่ข้ามีความคิดเรื่องการค้า เป็นเพราะพี่สาวอันทีเดียวข้าขอขอบพระคุณท่านมากขอรับ” ชุนเทียนมองร้านของตนโดยรอบหันมากล่าวกับหนิงอันอย่างจริงใจ
“ข้าแค่เพียงแนะนำเจ้าเล็กน้อย ส่วนเรื่องอื่นเป็นเจ้าคิดจัดการด้วยตนเองต่างหาก” คำตอบของเด็กสาวทำให้สองพี่น้องรวมถึงผู้ติดตามทั้งสี่มองนางด้วยสายตาแห่งความชื่นชม
และไม่เพียงแต่สองพี่น้องสูงศักดิ์นี้เท่านั้นที่มีร้านเป็นของตนเองเพราะแม้แต่อานฉี กับอานจวิ้นก็มีร้านเป็นของตนเองเช่นกัน
ซึ่งร้านของทั้งสองคนนั้นได้ถูกปล่อยเช่าให้พ่อค้าต่างเมืองซึ่งเดือน ๆ หนึ่ง เด็กทั้งคู่ก็ได้รายรับจากส่วนแบ่งนี้ไม่ใช่น้อยแม้ว่าชื่อเจ้าของร้านจะยังเป็นของบิดาตนก็ตาม85
