อง’ กุยเฮยตอบ
ครั้นเด็กทั้งเจ็ดคนมาถึงริมแม่นํ้าหนิงอันก็พาน้องชายหญิงมาดูต้นกกว่ามันมีลักษณะแบบไหน
“พี่สาวอันนอกจากต้นกกแล้วมีสิ่งใดนำมาทำกระดาษได้อีกขอรับ” ชุนเทียนถามขึ้นอย่างใคร่รู้67
“ต้นไผ่ ซึ่งเป็นกระดาษซื่อจื้อที่พวกเราใช้กัน ใยของฝ้ายเปลือกไม้ของต้นไม้ที่มีเนื้อหนาและแข็งแรงเช่นต้นผิงกั่ว ฯลฯ”คำพูดของหนิงอันได้ถูกเด็กชายที่มักจะพกสมุดทำมือกับปากกาขนนกที่เติมหมึกจดอย่างละเอียด “พี่สาวเหตุใดท่านจึงไม่ทำกระดาษซื่อจื้อออกมาขายล่ะขอรับ”
คำถามนี้ทำให้หนิงอันส่งยิ้มให้เขา “กระดาษชนิดนี้ได้ถูกราชสำนักผูกขาดการซื้อขายไว้ไม่ใช่หรือ ข้าไม่อยากแย่งรายได้จากส่วนนี้ให้บิดาของเจ้าโกรธเคืองหรอก”
หลังจบประโยคนี้ที่มีเพียงหนิงอันเท่านั้นที่กล้าพูดทำให้ผู้ได้ยินพากันส่งเสียงหัวเราะออกมา ทว่าผู้ที่ถูกพูดถึงนั้นกลับจามขึ้นอีกครั้ง
พวกเขาใช้เวลาจนเกือบครึ่งชั่วยามในตะกร้าสานก็เต็มไปด้วยกุ้งกับปลาและมื้อนี้อิงอิงตัวน้อยได้เจอหอยตลับจากความไม่ตั้งใจ
“พี่สาวสิ่งนี้คือก้อนหินอะไรเจ้าคะ” เด็กหญิงผู้อายุน้อยที่สุดในกลุ่มถามขึ้นอย่างสงสัยระคนใคร่รู้68
หนิงอันผู้กำลังยืนมองแม่นํ้าด้านหน้าถอนสายตาออกมองมาตามเสียงเรียกที่ได้ยินพลางสาวเท้าเดินมายังอิงอิงผู้กำลังนั่งยอง ๆ อยู่ริมลำธาร “วันนี้มีของอร่อยเพิ่มอีกจากน้องเล็กของพวกเรา สิ่งนี้เรียกว่าหอยตลับมันหาใช่ก้อนหินไม่”
เมื่อเด็ก ๆ ทั้งหกได้ยินว่าสิ่งนี้ค
