ก็เจ้าไม่เคยถาม
หนึ่งเดือนต่อมานับตั้งแต่วันที่หนิงอันสอนเด็ก ๆ ทั้งหกคนทำสบู่พวกเขาก็มีความขยันขันแข็งช่วยกันทำสบู่ทุกวันจนในตอนนี้มีสบู่เป็นจำนวนมากกว่าสองร้อยก้อนทีเดียว
ซึ่งนางมารู้ในภายหลังว่าหมิงหมิงได้ให้น้องอีกห้าคนเป็นหุ้นส่วนตามที่ตนเคยพูดให้ฟัง
ดังนั้นในเมื่อเป็นกิจการของพวกเขาหนิงอันจึงได้พูดถึงเรื่องสัญญารวมถึงแจกแจงงานให้แต่ละคนด้วย อย่ามองว่าพวกเขาเป็นเด็กอายุน้อยแล้วจะไม่รู้ความ
เพราะแต่ละคนนั้นตั้งแต่อยู่ในครรภ์มารดาก็ถูกบำรุงด้วยนํ้าตกสวรรค์จนกระทั่งถึงปัจจุบัน
ทำให้พวกเขานั้นมีความฉลาดมากกว่าเด็กวัยเดียวกันทั่วไป รวมถึงการเล่าเรียนที่ได้รับการสั่งสอนจากอาจารย์แห่งยุค47
ถ้าหากว่าพวกเขาไม่มีความสามารถสิ่งที่กินรวมถึงความรู้ที่ทั้งอาจารย์และหนิงอันพรํ่าสอนนั้นเห็นที่ว่าจะเสียเปล่า
หนิงอันมองน้องชายผู้ที่ตั้งตนเป็นหัวหน้ากลุ่มจัดสรรงานให้น้องอีกห้าคนอย่างตั้งใจและเป็นแบบแผนทำให้นางอดที่จะภูมิใจในตัวผู้เป็นน้องไม่ได้
‘เขาฉลาดมากทีเดียว’ กุยเฮยกล่าวชม
‘ใช่แล้วที่เขาเป็นเช่นนี้ส่วนหนึ่งจะต้องยกความดีความชอบให้เจ้าเชียวนะ เพราะข้าคิดว่าน่าจะเกิดจากนํ้าตกสวรรค์ด้วย’
‘รู้อย่างนี้ก็ดีแล้ว เจ้าจะต้องทำดีกับข้าให้มาก ๆ ล่ะดังนั้นจงไปหาของอร่อยมาให้ข้ากินซะ’ เต่าตัวน้อยพูดขึ้นอย่างโอหัง
‘ได้เลยท่านเต่าเทพ’
หนิงอันตอบด้วยรอยยิ้มก่อนที่เจ้าตัวจะกลับมาให้ความสนใจกับเด็กทั้งหกต่อ4
