านธรรมดาสามัญถึงพวกเขาไม่อาจจะซื้อนํ้าแข็งได้ทว่านาน ๆ ครั้งจะมีเรื่องใหญ่โตเช่นนี้เกิดขึ้นพวกเขาจะไม่ผสมโรงร่วมสนุกได้อย่างไร
“เจ้าว่าฝ่าบาทจะขายนํ้าแข็งที่เก็บไว้จริงอย่างนั้นหรือเพราะเหตุใดมีใครรู้หรือไม่” ขุนนางคนหนึ่งถามกับสหายเสียงเบาเพราะกลัวผู้ไม่หวังดีมาได้ยินแล้วตนจะเดือดร้อน
“เจ้ารู้ไว้แล้วเหยียบให้มิดชิด ข้าได้ยินข่าวมาว่าเพื่อเติมเต็มท้องพระคลัง” ชายคนนั้นกระซิบเสียงเบาสายตากวาดมองรอบด้าน
“หา! เรื่องจริงอย่างนั้นหรือไม่ใช่ว่าเมื่อฤดูหนาวที่ผ่านมาพระองค์ยังมีเงินซื้อเสบียงแจกชาวบ้านที่เดือดร้อนอยู่มิใช่หรือหรือว่าเหตุการณ์ในครั้งนั้นทำให้เงินหมด” ชายคนนั้นพูดขึ้นอย่างกังขา10
“เจ้าไม่รู้อะไร เงินที่ซื้อเสบียงเป็นเงินของฮองเฮาต่างหากเล่า เจ้าไม่รู้หรือว่าพระนางเป็นเจ้าของยาทาแผลเป็นร่วมกับหมอลึกลับท่านหนึ่งเมื่อหลายปีก่อนตอนที่พระองค์ถูกลอบทำร้ายจากคนตระกูลนั้น”
“ข้าเคยได้ยินข่าวมาเหมือนกันเพียงแต่คิดว่ามันเป็นข่าวลือไม่คิดว่าจะเป็นเรื่องจริง” เสียงของชายผู้นี้เริ่มเบาลง
สองวันต่อมาหน้าประตูวังหลวงได้มีทหารจำนวนหลายนายยืนรักษาความเป็นระเบียบ
ผู้คนที่รู้ข่าวต่างพากันส่งบ่าวของตนมายืนรอตั้งแต่ฟ้ายังไม่สว่างเพื่อหวังจะซื้อนํ้าแข็งให้ได้มากที่สุด
เทียนชุนเยว่หลงลิ่วยืนอยู่ในที่ค่อนข้างลับตาเพื่อสังเกตภาพด้านหน้ามุมปากของเขายกขึ้นสูงเมื่อเห็นผู้คนจำนวนมาก
“ฝ่าบาทคนเยอะมากเลยพ่
