ิญด้วยข้าจะจัดงานเลี้ยงกินแตงโม” ชายผู้มีร่างท้วมพูดด้วยรอยยิ้มอย่างอารมณ์ดี
พ่อบ้านรีบไปจัดการตามคำสั่งอย่างไม่รอช้าดังนั้นในตอนนี้หน้าร้านค้าของเหลียนเซียวมู่ตงจึงได้เต็มไปด้วยผู้คนจำนวนมาก จนชาวบ้านทั่วไปรู้สึกสงสัย
“เจ้ารู้หรือไม่พวกเขามุงอะไรกัน” ชาวบ้านหนึ่งถามกับพ่อค้าตรงข้ามกับร้านค้าแห่งนั้น8
“ซื้อแตงโม” พ่อค้าคนนั้นตอบนํ้าเสียงแสดงความอิจฉา
“แตงโม! ผลไม้หายากราคาแพงนั่นนะหรือ ว่าแต่ราคามันถูกหรือยังไงคนถึงได้รุมซื้อกันถึงขนาดนั้น” ชายคนนั้นยังคงถามต่อด้วยความอยากรู้อยากเห็น
“ลูกเล็กสุดห้าตำลึงเจ้ายังคิดว่าถูกอยู่ไหม” พ่อค้าคนเดิมพูดเชิงประชด “อะไรนะ! ลูกละห้าตำลึงเชียว” ชายคนนั้นร้องอุทานเสียงดัง
แตงโมสองร้อยลูกขายหมดภายในสามวันหลังจากนั้นก็จะมีรถม้าคันใหญ่ประดับหรูหราไปบ้านท่านคนนั้นบ้างคนนี้บ้าง
ซึ่งจุดหมายของคนทั้งหลายเหล่านั้นก็เหมือน ๆ กันคือการจัดงานเลี้ยงโอ้อวดแสดงฐานะของตนและสิ่งที่ขาดไม่ได้ก็คือพวกเขาจะต้องมีแตงโมรวมถึงนํ้าแข็งให้แขกได้คลายร้อน
ภายในพระราชวังหลังจากเทียนชุนเยว่หลงลิ่วรู้ว่าแตงโมขายหมดแล้วเจ้าตัวก็มีใบหน้ายิ้มแย้ม “ขันทีเหลียวท่านให้คนไปติดประกาศรวมถึงได้บอกกับทุกคนหรือยังว่าอีกสองวันเราจะขายนํ้าแข็ง”9
“เรียนฝ่าบาทบ่าวจัดการเรียบร้อยแล้วพ่ะย่ะค่ะ”
และในเวลานี้ผู้คนมากมายต่างแสดงความคิดเห็นรวมถึงพูดกันถึงเรื่องนี้จนอึกทึกครึกโครม
ไม่เว้นแม้แต่ชาวบ้
