ง6
ที่ทำขึ้นซะหากพ้นฤดูร้อนนี้ไปนํ้าแข็งจะกลายเป็นของไร้ค่า”คำพูดนี้ไม่ใช่ว่าไร้เหตุผลเนื่องจากทุกอย่างเป็นดั่งที่เด็กหญิงกล่าวจริง ๆ
“ขอบใจเจ้ามากศิษย์น้อง”
เมื่อได้วิธีหาเงินมาอยู่ในมือรวมถึงแตงโมจำนวนสองร้อยลูกพร้อมแล้วชายหนุ่มผู้สูงศักดิ์ก็เดินทางกลับเมืองหลวงทางเรือพร้อมกับองครักษ์และขันทีคนสนิท
โดยที่ฮองเฮาสุดที่รักไม่ได้กลับไปด้วยเนื่องจากชายหนุ่มต้องการให้หนิงอันเป็นผู้ดูแลเด็กในท้องรวมถึงตัวหญิงสาว
ส่วนบุตรกับธิดาฝาแฝดนั้นพระองค์ก็ให้อยู่ที่นี่ด้วยเช่นกันเพื่อหวังให้พวกเขาเรียนรู้จากซุยเจิ้นเผิงและการแพทย์จากฉู่เกอ
และหลังจากที่เจ้าตัวกลับเข้าไปในวังองค์ฮ่องเต้หนุ่มก็ลงมือร่างข้อความประกาศขายนํ้าแข็งส่งให้ขันทีเหลียวเพื่อให้ติดประกาศหลังจากนี้อีกสามวันส่วนต้าอิ้งก็มีหน้าที่นำแตงโมไปขายในร้านของเหลียนเซียวมู่ตง7
เมื่อหัวหน้าพ่อบ้านชนชั้นสูงในเมืองหลวงออกมาด้านนอกและเห็นแตงโมผลใหญ่สีเขียวสดวางอยู่หน้าร้านของซื่อจื่อแห่งจวนกั๋วกงพวกเขาก็รีบกลับไปรายงานต่อเจ้านายเนื่องจากราคาของมันนั้นค่อนข้างสูง
ตัวอย่างเช่นเรือนขุนนางท่านหนึ่ง “นายท่านขอรับร้านค้าของซื่อจื่อจวนกั๋วกงมีแตงโมวางขายไม่ทราบว่านายท่านจะให้ข้าน้อยซื้อหรือไม่” พ่อบ้านคนนั้นถามผู้เป็นนายอย่างนอบน้อม
“แตงโมอย่างนั้นหรือเหตุใดจะไม่ซื้อเล่า เจ้าไม่รู้หรือไงว่ามันเป็นผลไม้หายากไปซื้อมาสักห้าสิบลูกจากนั้นเจ้าก็ส่งเทียบเช
