่ท่านทำมากที่สุดนี่ขอรับไม่ว่าท่านทำอะไรก็อร่อย วันนี้น้อง ๆ เองก็มีลาภปากไปกับข้าด้วย”เด็กชายยกยิ้มตอบอย่างทะเล้น“คุณชายน้อยพูดแบบนี้ไม่ได้หมายความว่าข้าทำอาหารไม่อร่อยหรือเจ้าคะ” นางป๋ายผู้เป็นแม่ครัวมาได้ยินคำกล่าวนี้เข้าพอดีแสร้งตัดพ้อตีหน้าเศร้า628
คนตัวเล็กรีบปล่อยเอวจากพี่สาวเดินเข้าไปกอดเอวหนาของหญิงชราพลางกล่าวอย่างเอาใจ “โอ๋ ๆ จะใช่ที่ไหนล่ะขอรับอาหารของท่าย่า ป๋ายก็อร่อยเพียงแต่ของพี่สาวอร่อยกว่านิดนึงแค่นั้น”
“เจ้านี่ช่างพลิกลิ้นเก่งเสียจริง” หลังหนิงอันพูดจบคนที่ได้ยินก็พากันหัวเราะอย่างเอ็นดูเด็กชาย ยกเว้นสองพี่น้องผู้สูงศักดิ์เพราะเจ้าตัวไม่เคยมีความใกล้ชิดสนิทสนมเช่นนี้กับข้ารับใช้คนใด
เด็กหญิงผู้เป็นแฝดน้องจึงได้กระซิบกับพี่ชายเสียงเบา“พี่ชายข้าชอบที่นี่” “พี่เองก็ชอบเหมือนกัน” หลังจากผู้เป็นพี่พูดจบทั้งสองก็ยิ้มให้กันก่อนที่จะถอนหายใจด้วยชาติกำเนิดของตนไม่อาจทำตัวตามสบายเช่นนี้ได้
อาหารเย็นของวันถูกแบ่งออกเป็นหลายโต๊ะเจ้าบ้านหยูก็นั่งรวมอยู่กับผู้สูงศักดิ์ เด็กทั้งห้ารวมถึงอิงอิงก็นั่งกินข้าวอยู่ด้วยกันโดยเป็นโต๊ะสำหรับเด็ก ๆ ข้ารับใช้รวมถึงคนติดตามก็นั่งอีกโต๊ะ629
ซึ่งโต๊ะอาหารของเด็ก ๆ นั้นครึกครื้นที่สุดเพราะทุกคนไม่ต้องนั่งเกร็งอย่างเช่นโต๊ะของผู้ใหญ่และหนิงอันก็คอยดูแลน้องทั้งสี่เป็นอย่างดีรวมถึงกุยเฮยที่มีจานของตนอยู่ข้างนางด้วย
สองพี่น้องสกุลเทียนชุนมองกุยเ
