ฮยอย่างให้ความสนใจเพราะเจ้าตัวไม่เคยเห็นเต่าสีดำสนิทเช่นนี้มาก่อน อีกทั้งยังกินอาหารเหมือนกับมนุษย์ด้วยสำหรับกุยเฮยนั้นเมื่ออาหารเข้าปากเจ้าตัวก็ไม่คิดสนใจใครอื่น
มื้ออาหารเย็นผ่านไปเรียบร้อยด้วยดี และหลังจากคนทั้งหมดแยกย้ายกันไปพักผ่อนความเงียบก็ปกคลุมทุกพื้นที่จนกระทั่งกลางยามห้าย เสียงอึกทึกครึกโครมจากภายนอกก็ดังขึ้น
หนิงอันผู้กำลังหลับสนิทสะดุ้งตื่นด้วยความตกใจก่อนที่กุยเฮยจะเรียก ‘เฮยเฮยเกิดอะไรขึ้น’ ‘เจ้ารีบออกไปก่อนเถอะ เจ้าลายกับฉงฉงอยู่หน้าบ้าน’
เด็กหญิงไม่รอช้ารีบหยิบเสื้อกันลมมาคลุมก่อนจะวิ่งออกไปจากเรือนนอนของตนด้วยความเร็ว “พวกเจ้าล้อมมันไว้เร็วเข้า” เสียงผู้ติดตามของแขกสูงศักดิ์ตะโกนด้วยความตื่นตระหนก630
หนิงอันรีบเปิดประตูหน้าบ้านออก จากนั้นนางก็เห็นคนนับสิบกำลังโอบล้อมเจ้าลายกับฉงฉงซึ่งทั้งสองตัวกำลังมองคนเหล่านี้ด้วยสีหน้ามึนงงเนื่องจากพวกเขาไม่ได้มีเจตนาร้ายสัตว์ทั้งสองจึงได้ยืนอย่างนิ่งเฉย
ต้าอิ้งผู้เห็นหนิงอันเปิดประตูออกมา ชายหนุ่มจึงรีบพูดกับเด็กหญิงอย่างกังวล “คุณหนูหยูท่านรีบเข้าไปข้างในก่อนขอรับข้างนอกอันตราย”
“พี่ชายต้าอิ้งฟังข้าก่อนนะเจ้าคะ เจ้าสองตัวนั้นเป็นสหายของข้าเองหน้าที่ของพวกมันคือเดินตรวจความเรียบร้อยภายในหมู่บ้านไม่ใช่สัตว์ร้ายอย่างที่พวกท่านนึกกลัว”
จบคำของเด็กหญิงอาวุธในมือของผู้ติดตามรวมถึงของเทียนชุนเยว่หลงลิ่วผู้ตามมาด้านหลังต่างตกลงพื้นซึ
