ทนของชาวบ้านกล่าวออกมา“ข้าฟังท่านปู่เจ้าค่ะ ฉะนั้นข้าต้องขอตัวก่อน” จบคำของเด็กหญิงเจ้าตัวก็ขึ้นรถลากตามเดิมส่วนข้าวและเนื้อที่ชาวบ้านนำมาให้ก็ถูกแบ่งไปใส่ยังรถลากกระจายกันออกไป
หมิงหมิงมองพี่สาวด้วยสายตาแห่งความชื่นชม (พี่สาวของข้ายอดเยี่ยมที่สุด) ในสายตาของเด็กชายนั้นพี่สาวเป็นที่หนึ่งในใจมาตลอดนับตั้งแต่เจ้าตัวรู้ความภายในเมือง หยูเจียงที่มาทำงานตั้งแต่เช้ากำลังตรวจดูรายงานที่หัวหน้าหมู่บ้านของแต่ละแห่งส่งมาสีหน้าของชายหนุ่มเต็มไปด้วยความเคร่งเครียดเนื่องจากมีหมู่บ้านแห่งหนึ่งมีหลังคาถล่มหลายหลังดังนั้นชายหนุ่มจึงต้องการไปตรวจสอบสถานการณ์ด้วยตนเอง เร็วเท่าความคิดในขณะที่เขากำลังเตรียมตัวจะเดินทาง560
ประตูหน้าห้องทำงานก็ถูกเคาะก่อนที่จะมีทหารคนหนึ่งเดินเข้ามา“เรียนท่านเจ้าเมืองฮูหยินมาขอรับ” หยูเจียงเลิกคิ้วอย่างสงสัยครั้นแล้วเขาจึงได้เดินตามทหารคนนั้นออกมา“น้องหญิง เจ้ามาถึงนี่มีเหตุอันใดหรือไม่”หยวนฟานส่งยิ้มให้สามีก่อนตอบขึ้นด้วยนํ้าเสียงนุ่มนวล“ข้ากับลูกทั้งสองมาทำข้าวต้มแจกคนในเมืองอยู่ห่างจากที่นี่ไม่ไกลดังนั้นหนิงอันจึงได้ให้ข้ามาบอกกับท่านพี่เจ้าค่ะ”“เป็นเช่นนั้นหรือแล้วมีใครช่วยดูแลความปลอดภัยหรือไม่ เพราะผู้คนหลั่งไหลเข้าเมืองมามากหน้าหลายตา” หยูเจียงพูดขึ้นด้วยความเป็นห่วงเนื่องจากเหตุการณ์ร้ายในครั้งนั้นยังคงฝังใจ“มีเจ้าค่ะ จือฉีกับมู่เทาเป็นผู้มาดูแลด้วยตนเอง” คำตอบน
