ี้ทำให้ผู้เป็นทั้งพ่อและสามีรู้สึกผ่อนคลาย“ถ้าอย่างนั้นเราสองคนไปดูลูกกันเถอะ จากนั้นพี่จะต้องเดินทางไปตรวจหมู่บ้านแห่งหนึ่ง”561
“เจ้าค่ะ”และเมื่อคู่สามีภรรยาพากันเดินมาถึงบริเวณที่บุตรชายหญิงของตนยืนอยู่พวกเขาก็มองการกระทำของผู้เป็นลูกด้วยสายตาแห่งความภูมิใจและในขณะที่หนิงอันกำลังตักข้าวต้มแจกเด็กชายคนหนึ่งดวงตาของนางก็มองเห็นบิดา มารดาของตนยืนยิ้มอยู่ไม่ไกลและก่อนที่เด็กหญิงจะเรียกคนทั้งสองเสียงเล็ก ๆ ของเด็กชายข้างตัวก็ดังขึ้นเสียก่อน “ท่านพ่อท่านแม่” หมิงหมิงเป็นผู้ตะโกนเรียกพลางฉีกยิ้มกว้างชาวบ้านกลุ่มใหญ่ก็มองไปยังชายหนุ่มหญิงสาวที่มีใบหน้าหล่อเหลางดงามเหมาะสมกันด้วยสายตาแห่งความเทิดทูนจากนั้นพวกเขาก็ส่งเสียงขอบคุณกันอย่างเซ็งแซ่ให้กับคนทั้งคู่เนื่องจากพวกเขารู้ว่าหยูเจียงเป็นใครทั้งสี่คนพ่อแม่ลูกช่วยกันแจกข้าวต้มหมดไปหนึ่งหม้อ หยูเจียงจึงได้ขอตัวเพื่อที่จะไปตรวจงานตามที่ตั้งใจไว้ตั้งแต่แรก562
“ท่านพ่อให้เจ้าหนึ่ง หก เจ็ด แปดกับฉงฉงไปด้วยเถอะเจ้าค่ะ เอารถลากไปจะได้สะดวก” หนิงอันเอ่ยขึ้งอย่างหวังดีด้วยความเป็นห่วงเนื่องจากหมู่บ้านแห่งนั้นค่อนข้างไกลพอสมควร“ได้สิพ่อจะไปรับพวกนั้นที่โรงฝากสัตว์ก็แล้วกัน” หยูเจียงพูดขึ้นและก่อนที่เขาจะเดินหันหลังจากไปจือฉีก็ส่งเสียงเรียกเขาขึ้นเสียก่อน “ท่านอาหยูข้าจะไปกับท่านด้วยขอรับ ส่วนทางนี้ข้าจะให้เสี่ยวเทาเป็นผู้ดูแล”หยูเจียงมองใบหน้าของเด
