นเสียงของจ่าฝูงทำให้หก เจ็ด แปด เก้าสิบกระจายกันเป็นวงกลมโอบล้อมเรือนร้างที่ตนซุ่มอยู่ทันที
เช่นเดียวกับจือฉีที่กำลังนำคนบุกเข้าไปด้านในห้องเก็บเสบียงและก็ประจวบเหมาะกับเจ้าหนึ่งที่กำลังพุ่งตัวเข้าไปหาผู้ที่เป็นหนึ่งในคนสำคัญของกลุ่มโจร
“เหวอ!” เสียงร้องของชายร่างผอมคนหนึ่งร้องขึ้นอย่างตกใจเมื่อสุนัขที่ตนคิดว่าโง่กระโจนเข้าหาจนทำให้มันเสียหลักล้มลงไปนอนราบกับพื้นพร้อมกับมีอุ้งเท้าใหญ่โตกดอกของมันทำให้ไม่กล้าขยับตัวเนื่องจากเกรงคมเขี้ยวขาววาววับของเจ้าหนึ่งที่กำลังส่งเสียงขู่
จือฉียกนิ้วกล่าวชมสุนัขตัวใหญ่ก่อนที่จะตามคนอื่นบุกเข้าไปด้านใน526
จากนั้นเสียงดาบรวมถึงเสียงร้องแห่งความเจ็บปวดก็ดังขึ้นอยู่พักใหญ่ทางด้านหกถึงสิบก็กำลังช่วยทหารนำโดยมู่เทาจัดการกลุ่มของโจรด้วยเช่นเดียวกันเสียงร้องโหยหวนจากมนุษย์ตัวจ้อยยิ่งทำให้สุนัขป่าตัวใหญ่รู้สึกพอใจ ดังนั้นพวกมันจึงกระโจนเข้าไปหาคนเหล่านั้นแบบไม่คิดหน้าคิดหลังเพียงไม่นานสภาพของโจรแต่ละคนก็ต่างมีสภาพน่าสมเพชเป็นอย่างมากเสื้อผ้าฉีกขาดจนเห็นเนื้อสีขาวภายใต้ร่มผ้าทำให้เกิดความอับอายแก่พวกมันเป็นอย่างมากบรรดาบ้านใกล้เรือนเคียงสถานที่แห่งนี้ต่างพากันเริ่มเปิดประตูออกมาดูด้วยความอยากรู้อยากเห็นว่ามันเกิดอะไรขึ้นเหตุใดถึงมีเสียงอึกทึกอีกทั้งยังมีเสียงสุนัขเห่าและเมื่อมีผู้คนเริ่มให้ความสนใจมากขึ้นการทำงานก็เริ่มลำบากและเป็นเหตุให้โจรคนหนึ่งอาศัยที
