คิดว่าจะพักเที่ยวเล่นให้สบายใจสักพัก ที่ไหนได้กลับมีม้าเร็วมาแจ้งข่าวให้ต้องเดินทางไปชายแดนทางใต้ด่วนเข้ามา477
“เตรียมตัวเดินทางไปเมืองเจียงเจ้อ” จบคำของผู้เป็นนายคนติดตามก็พร้อมทำตามดังนั้นช่วงเย็นของวันเหลียนเซียวมู่ตงจึงมาบอกลาหนิงอัน “หากเจ้ามีอะไรให้ไปติดต่อที่ร้านไป๋ตงนะ ข้าจะต้องเดินทางลงใต้” หนิงอันได้ยินก็ให้ใจหายเล็กน้อย“ท่านรอข้าสักครู่นะเจ้าคะ” จบคำของเจ้าตัว เด็กหญิงก็หายเข้าไปในห้องตำราที่รวมทุกสิ่งไว้ในนั้น ‘เฮยเฮยคนดีขอยาห้ามเลือด ยาป้องกันพิษ ยาป้องกันหวัด’‘เจ้าจะเปิดร้านขายยาหรือแค่เขาเดินทางให้ข้าเอายาออกมาซะมากมาย’ แม้จะพูดแบบนี้กระนั้นเต่าตัวน้อยก็ยังนำยาออกมามากมายตามที่คู่หูต้องการหนิงอันจึงนำยามากมายเหล่านั้นใส่ลงในถุงผ้า เหลียนเซียวมู่ตงนั่งรอเพียงไม่นานเด็กหญิงเจ้าของเรือนก็เดินเข้ามาหาพร้อมกับถุงผ้า “ท่านนำยาในนี้ไปด้วยวิธีใช้อยู่ข้างขวด”“ขอบใจเจ้าข้าต้องไปแล้ว อยู่ทางนี้เจ้าก็อย่าซุกซนให้มากเล่า”478
“ข้าโตแล้วไม่ใช่เด็ก” คนพูดผู้มีอายุเจ็ดขวบแย้งคนฟังจึงได้หัวเราะออกมาเสียงดัง ก่อนที่คนทั้งคู่จะเดินออกมาด้วยกันจนถึงหน้าประตูใหญ่ของบ้าน“เจ้ากลับเข้าไปด้านในเถอะ ข้าจะไปแล้ว” เหลียนเซียวมู่ตงพูดขึ้นในขณะวาดเท้าขึ้นหลังอาชาตัวใหญ่“ข้าจะส่งท่านไปก่อน ระวังตัวเองด้วยนะพี่ชายเอาไว้พบกันใหม่” หนิงอันพูดขึ้นพร้อมโบกมือลาเขาด้วยรอยยิ้ม“ได้ เอาไว้พบกันใหม่” จบคำของ
