่อน จากนั้นเขาจึงไปเดินเคียงข้างคนตัวเล็กเพื่ออธิบายในสิ่งที่นางสงสัยโดยมีเหลียนเซียวมู่ตงกับสององครักษ์เดินตามฟังการสนทนาของหนึ่งเด็กหญิงกับชายวัยกลางคนไปอย่างเงียบ ๆ
“ท่านลุงเครื่องเรือนในห้องพักเหล่านี้ท่านรวมอยู่ในราคาขายแล้วใช่หรือไม่” หนิงอันถามขึ้นเมื่อเดินมาถึงชั้นสามที่จัดไว้เป็นห้องพักมีอยู่ด้วยกันทั้งหมดห้าห้อง
“ขอรับคุณหนู เครื่องเรือนรวมถึงเครื่องครัวทุกอย่างอยู่ในราคาที่ข้าบอกทั้งหมด” หนิงอันเดินเข้าไปสำรวจเก้าอี้ โต๊ะเตียง ภายในห้องนอนอย่างพึงใจ370
“ท่านลุงพวกเราไปทำสัญญาซื้อขายกันเถอะ ข้าจะซื้อร้านค้าแห่งนี้โดยนามของท่านพ่อแต่เนื่องจากเขาไม่ได้มาด้วยดังนั้นข้าจะเป็นผู้ลงลายมือชื่อแทนและให้พี่ชายคนนี้เป็นพยานท่านมีความเห็นว่าอย่างไร”
“เรื่องนี้ไม่มีปัญหาขอรับ พวกเราสามารถไปดำเนินการที่ศาลาว่าการเมืองได้เลย” ชายวัยกลางคนอดที่จะแย้มยิ้มราวฤดูดอกไม้ผลิออกมาไม่ได้พูดอย่างพอใจ“อันอันหากเจ้ามีเงินไม่พอจะเอาจะ..” เหลียนเซียวมู่ตงกลืนคำพูดลงคอ เมื่อเห็นคนตัวเล็กหยิบถุงเงินออกมาจากอกเสื้อ
ก้อนสีทองส่องประกายแวววาวเมื่อมือเล็กนำออกมาจากถุงเงินสีแดง “พี่ชายข้าบอกแล้วยังไงล่ะเจ้าคะว่าเงินของท่านควรเก็บเอาไว้ขอพี่สะใภ้ในอนาคต” คนตัวเล็กพูดขึ้นสีหน้าจริงจัง
“เจ้านี่นับวันยิ่งแก่แดดไปฟังใครมากัน อีกอย่างข้ายังไม่รีบเข้าใจหรือไม่” เมื่อได้ยินประโยคเช่นนี้เป็นครั้งที่สองเด็กชายก็นำนิ
