ลานบ้าน “เคียวมีปัญหาอะไรหรือเจ้าคะ” อันอันถามเขาเข้าประเด็น
“ไม่มีหรอกเพียงแต่ช่างทำมีดอยากจะขอซื้อแบบของเจ้าต่อเจ้าคิดว่ายังไง” อันอันคิดเอาไว้แล้วว่าจะต้องมีคนสนใจดังนั้นนางจึงพูดในสิ่งที่ตนคิดออกไป “ข้าขอสองในสิบของราคาขายเป็นระยะเวลาสามปีเจ้าคะ หากเขาตกลงข้ารบกวนท่านปู่ร่างสัญญาให้ด้วย”
“ได้สิเรื่องนี้ไม่มีปัญหาหรอก ถ้าอย่างนั้นปู่ต้องกลับเรือนก่อนเพราะนี่ก็เย็นมากแล้ว ข้าลานะขอรับท่านหมอฉู่” อานไท่พูดพร้อมกับเดินไปเรียกบุตรทั้งสองที่มาด้วยกันส่วนแม่และเด็กอีกสามคนก็บอกลาคนบ้านหยูด้วยเช่นกันส่วนของเล่นพวกนางขอฝากไว้ที่นี่ก่อน
แม้ว่าสองพ่อลูกจางบอกว่าทำมาให้กระนั้นพวกนางทั้งห้าก็จ่ายเงินด้วยความเกรงใจและพอใจที่เห็นลูกมีความสุข315
ฉู่เกอไม่คิดแปลกใจกับความสามารถของศิษย์หลานตัวน้อยจึงได้แต่ลอบถอนใจระคนภูมิใจ (กว่าคนอื่นจะหาเงินได้ช่างยากเย็นแต่สำหรับศิษย์ตัวน้อยของข้าเหตุใดมันช่างดูง่ายนัก)
“ท่านอาจารย์ปู่ใหญ่อยากกินอะไรเจ้าคะ” อันอันถามชายชราอย่างเอาใจในขณะเดียวกันเจ้าตัวน้อยก็ถกแขนเสื้อเพื่อจะไปเตรียมย่างเนื้อทานํ้าผึ้งซึ่งวัตถุดิบได้ถูกเตรียมโดยพี่ทั้งสามและคนในบ้านระหว่างที่เจ้าตัวคุยนั่นแหละ
“เจ้าพอจะมีอะไรที่กินแล้วมันคลายร้อนและทำให้อยากอาหารบ้างหรือไม่ อากาศร้อนยิ่ง” ผู้เป็นอาจารย์ย้อนถาม
“งั้นข้าจะทำยำแตงกวา ผัดมันฝรั่งเปรี้ยวหวาน และต้มนํ้าแกงฟักให้ท่านก็แล้วกัน” เจ้าตั
