้วยความอยากลองใช้ของใหม่เขาจึงได้ไปลงแปลงนาทันทีและก็พบว่ามันสามารถเกี่ยวข้าวได้เยอะและง่ายขึ้น“หัวหน้าหมู่บ้านท่านซื้อมีดนั้นมาจากไหนข้าอยากได้บ้าง” ลูกบ้านคนหนึ่งถามขึ้น “ข้าได้แบบมาจากเสี่ยวอัน” จบคำของเขาผู้ฟังก็ไม่แปลกใจเท่าไหร่ดังนั้นช่วงเย็นของวันหลังจากเสร็จจากงานในไร่ อานไท่กับบุตรชายสองคนจึงได้เดินมายังบ้านหยูพร้อมกันเมื่อสองพี่น้องหยูเห็นว่าลูกและภรรยาก็อยู่ที่นี่พวกเขาก็เดินเข้าไปหาพร้อมกับมองสิ่งที่ลูกน้อยนั่งอยู่อย่างแปลกใจ313
ไม่ต้องรอให้สามีถามผู้เป็นภรรยาเมื่อเห็นสายตาของเขานางก็หัวเราะก่อนพูดออกมา“มันคือม้าโยกของเล่นเจ้าคะท่านลุงจางเป็นผู้ทำ ส่วนอันอันเป็นคนคิด” หรานต้าผู้กำลังจะถามต่อเมื่อได้ยินคำว่าสิ่งนี้มาจากความคิดของใครเจ้าตัวก็หุบปากลงทันที
ด้านอานไท่เขาก็เดินเข้าไปยังคนตัวเล็กที่กำลังพูดอยู่กับพ่อลูกจาง “ท่านปู่” อันอันเงยหน้าขึ้นกล่าวทักทายด้วยรอยยิ้ม
“เสี่ยวอันเจ้ากำลังยุ่งอยู่หรือไม่ปู่มีเรื่องของเคียวมาบอก”ผู้มาใหม่ถามหลานตัวน้อยอย่างเกรงใจ
“ไม่เจ้าค่ะเชิญท่านว่ามาได้เลย” จบคำของอันอันนางก็ส่งภาพวาดไปให้กับสองพ่อลูกจางที่กำลังกล่าวทักทายอานไท่
“ของเล่นอย่างนั้นหรือ” อานไท่ย้อนถามเมื่อได้ยินคำแปลกหูมาจากชายวัยชรา “อืม หากเจ้าอยากรู้ก็ลองถามนางดูก็แล้วกันวันนี้ขอต้องขอตัวลาไปก่อน” เฒ่าจางบอกกับเขาเมื่อได้รับภาพมาจากเด็กหญิง314
หลังจากส่งสองพ่อลูกออกไปจาก
