านพ่อ ข้าก็เคยบอกท่านถึงเหตุผลไปแล้วนี่ขอรับแต่ว่าสิ่งที่อยู่ในมือของเสี่ยวอันนั้นไม่เหมือนกัน” ลูกชายกล่าวอย่างจนใจ279
เฒ่าจางทำเพียงปรายตามองเขาพร้อมกับถอนหายใจจากนั้นจึงได้เริ่มเล่าถึงสิ่งที่ทำร่วมกันในวันนี้กับเด็กหญิงตัวเล็กทั้งสองออกมา“ม้าไม้ ของเล่นหรือขอรับ อีกทั้งอันอันยังบอกว่าสามารถทำขายได้ด้วย ท่านพ่อข้าสนใจยิ่งเอาไว้วันพรุ่งข้าจะไปขอความคิดเห็นจากนาง” เมื่อเห็นความกระตือรือร้นของลูก ดวงตาของชายชราก็เปล่งประกายอย่างมีความสุขทางด้านหนิงอันเมื่อเจ้าตัวกลับถึงบ้านสิ่งที่ทำก่อนอันดับแรกก็คือไปล้างมือและเดินไปเล่นกับน้องชาย“หมิงหมิงเด็กดี เจ้ารอพี่สาวอยู่หรือไม่” คนตัวเล็กส่งเสียงขึ้นเมื่อเดินเข้าไปในห้องโถงของเรือนแล้วเจอเจ้าตัวเล็กที่กำลังคลานเล่นอยู่กับพื้นและเมื่อน้องชายได้ยินเสียงของพี่สาวเจ้าตัวก็รีบคลานมาหานางทันทีพร้อมรอยยิ้มอย่างดีใจ“คิดถึงพี่ใช่ไหมวันนี้พี่ได้ม้าไม้มาด้วย” จบคำของหนิงอัน มู่ตานก็วางม้าไม้ตัวไม่ใหญ่ไม่เล็กลงข้างตัวของสองพี่น้อง280
“ลูกรักนี่คือม้าไม้ที่เจ้าบอกอย่างนั้นหรือมันคืออะไร”หวนฟานมองไม้ที่ถูกแกะเป็นหัวม้าและมีอานถามขึ้นอย่างสงสัยเช่นเดียวกับแม่สามีที่มองสิ่งนั้นอย่างสนใจไม่ต่างกัน“มันเป็นของเล่นเจ้าค่ะ เอาไว้เล่นแบบนี้หมิงหมิงพี่จะจับตัวน้องเอาไว้นะ จากนั้นเรามาขี่ม้ากัน” อันอันพูดขึ้นในขณะยกตัวน้องชายมานั่งบนหลังม้าไม้พร้อมกับจับตัวของเขาเ
