ม้าไม้คือสิ่งใด
เสียงจ๊อกแจ้กจอแจของคนในตลาดวันนี้ทำให้หนิงอันที่ลงจากรถม้าเพื่อที่จะเข้าไปในร้านตำราบ้านหูรู้สึกแปลกใจคนตัวเล็กจึงได้เงี่ยหูฟังอย่างอยากรู้อยากเห็น
“เจ้าพูดจริงอย่างนั้นหรือ” หญิงวัยกลางคนร่างผอมคนหนึ่งถามกับเพื่อนที่เปิดร้านแผงลอยใกล้กัน
“ข้าจะหลอกเจ้าไปทำไม สามีของข้าไปรับจ้างสร้างท่าเรือมาตั้งแต่ต้นเขาพูดให้ฟัง” สตรีผู้กำลังหยิบซาลาเปาส่งให้ลูกค้าหลังรับเงินแล้วหล่อนจึงได้หันมาตอบหญิงเพื่อนร่วมอาชีพ
“อย่างนี้ก็หมายความว่าตลาดท่าเรือที่เงียบเหงามานานกำลังจะกลับมาคึกคักอีกครั้งใช่หรือไม่” คนฟังถามอย่างคาดหวัง
“ก็น่าจะเป็นอย่างนั้นนะ อีกอย่างข้ายังได้ยินมาอีกว่าท่านที่ปรึกษาหยูได้เสนอให้ท่านเจ้าเมืองปรับปรุงเมืองแห่งนี้ให้เป็นสถานที่พักผ่อนของชนชั้นสูง” คำพูดของแม่ค้าซาลาเปาไม่254
เพียงแต่ทำให้เพื่อนร่วมอาชีพหูผึ่งเพียงเท่านั้น แม้แต่ลูกค้าที่ยืนซื้อซาลาเปากับนางก็สนใจไม่แพ้กัน
“จะเป็นไปได้หรือเมืองของเรามีอันใดน่าสนใจถึงเพียงนั้น” ผู้ฟังคนหนึ่งถามทะลุกลางปล้องอย่างกังขา
หนิงอันที่ได้ยินคำถามนี้ได้แต่ยืนกลอกตามองบน (เหตุใดคนเมืองนี้ถึงไม่รู้จักของดี) เจ้าตัวคิดโดยลืมไปแล้วว่ายุคนี้ไม่ค่อยรู้จักทะเลกันมากนัก อีกทั้งยังมองว่าน่ากลัวเพราะความกว้างใหญ่และเกลียวคลื่นของมันแม้ว่าจะสวยงามอยู่ในตัวก็ตาม
ในระหว่างที่หนิงอันกำลังแอบฟัง (ไม่ใช่สิเสียงสนทนานั้นมาเข้าหูเองต่างห
