ผิดไปจากเดิมจนน่าตกใจ
และเมื่อยงฮ่าวเห็นไข่มุกหลากสีที่กองอยู่เบื้องหน้าเด็กชายก็ยิ่งตกใจเข้าไปใหญ่ แม้แต่อันอันเองก็รู้สึกไม่ต่างจากผู้เป็นพี่นักเพราะไม่คิดว่ากุยเฮยจะนำออกมามากถึงเพียงนี้
มู่ตานใช้เวลาไปหยิบของราวหนึ่งเค่อก็เดินกลับมาและเมื่อนางมองเห็นไข่มุกหลากสีที่กองอยู่กับพื้นราวของไร้ค่า สิ่งของที่อยู่ในมือก็ตกลงกับพื้นทันที
เสียงสิ่งของตกได้เรียกสติให้ผู้ที่อยู่ในห้องหันมามองทางผู้เข้ามาใหม่พร้อมกัน “ ขออภัยเจ้าค่ะ คุณหนูท่านไปเอาไข่มุกมากมายมาจากไหนหรือเจ้าคะ” เด็กหญิงพูดขึ้นอย่างเสียใจพร้อมกับย่อตัวลงเก็บสิ่งของที่ตนทำหล่น
คำถามของคนอายุมากกว่าเพียงเล็กน้อย ได้ทำให้ยงฮ่าวมองใบหน้าของมู่ตานอย่างสงสัยระคนใคร่รู้239
“พี่มู่ตานรู้จักไข่มุกด้วยหรือขอรับ” คำถามอันไร้เดียงสาของเด็กชายหาได้ทำให้มู่ตานรู้สึกไม่ดี “รู้สิก็คุณนายกับฮูหยินผู้เฒ่าก็มีเครื่องประดับที่ทำจากมันทว่าราคาสูงทีเดียว”
จบคำของมู่ตานยงฮ่าวจึงคิดว่า (ครอบครัวของน้องเล็กช่างรํ่ารวยหารู้ไม่ว่าเครื่องประดับมุกชุดนั้นคนทั้งสองได้มาเป็นของขวัญและก็มีอยู่กันแค่เพียงคนละชุด)
เสียงของหนิงอันได้ขัดความคิดของคนเป็นพี่ “มีคนใจดีให้มาเจ้าค่ะ พี่มู่ตานมาช่วยข้าถักเชือกเพื่อร้อยไข่มุกเถอะ พวกเราจะได้นำสิ่งนี้ไปเป็นของขวัญ” จบคำของผู้เป็นนายแม้มู่ตานจะยังรู้สึกกังขาทว่านางก็เชื่อฟังเป็นอย่างดี(คุณหนูของนางเป็นเทพเซียนจริง ๆ) ห
