มาเด็กหญิงก็ใช้ชีวิตวนเวียนอยู่กับการปลูกพืชปลูกผักในหมู่บ้าน จ้างชาวบ้านไปแผ้วถางที่ดินบริเวณริมชายหาดบ้างเล่นกับสัตว์ของตนทั้งห้าบ้างเพียงชั่วพริบตาเวลาก็ผ่านมาจนกระทั่งน้องชายอายุได้สี่เดือนเจ้าตัวน้อยเริ่มมีรูปร่างอ้วนท้วนผิวขาวริมฝีปากแดงมีใบหน้ายิ้มแย้มไม่ว่าใคร ๆ เห็นต่างก็พากันเอ็นดู“หมิงหมิงเด็กดีวันนี้เจ้าดื้อหรือไม่” หนิงอันมักจะมาเล่นกับน้องชายทุกเช้าก่อนที่เจ้าตัวจะออกไปทำงานเสมอเสียงหัวเราะเอิ๊กอ๊ากของเด็กชายทำให้คนในครอบครัวมีความสุขโดยเฉพาะหนิงอันนั้นรักน้องของตนมากเนื่องจากในชาติก่อนนางเป็นบุตรคนเดียว“หมิงหมิงเด็กดี พี่สาวจะต้องไปทำงานแล้วเจ้าอยู่กับท่านแม่ท่านย่าให้ดีนะ” จบคำของผู้พูดเจ้าตัวก็ลุกขึ้นยืนก่อนจัดกระโปรงให้เข้าที่และกำลังจะหันหลังให้กับเขาน้องชายคนดีผู้ยังอยากเล่นกับพี่สาวอยู่ก็ทำในสิ่งที่ทุกคนคาดไม่ถึง เมื่อเจ้าตัวเล็กพลิกควํ่าพยายามจะชันเข่าขึ้นเพื่อหวังจะตามผู้เป็นพี่ ‘เด็กน้อยน้องชายของเจ้าทำท่าคล้ายข้ายิ่ง’265
‘นี่คือธรรมชาติของมนุษย์พอเด็กได้ถึงช่วงเวลาหนึ่งเขาจะเริ่มควํ่าหน้าจากนั้นก็จะเริ่มคลานและก็ค่อย ๆ พัฒนาจนเป็นเดินสองขา แต่ว่าดูเหมือนน้องชายของข้าจะพิเศษเพราะควํ่าปุ๊บและคลานเลย’อันอันรู้สึกประหลาดใจเมื่อเจ้าตัวน้อยพยายามชันเข่าอยู่สองสามครั้งและค่อย ๆ คลานมาทางตน“ท่านแม่หมะ..หมิง ๆ คลานแล้วเจ้าค่ะข้าไม่อยากเชื่อเลย” หยวนฟานเสียอาการเมื่อ
