ความพิเศษบางอย่างแต่เรื่องนี้เขาไม่คิดจะบอกใครอย่างเด็ดขาด
“ท่านก็พูดไป มันอยู่กับท่านมาตั้งแต่ยังเล็กความผูกพันย่อมมีมากกว่าข้าอยู่แล้ว ยังจะกลัวอะไรอีก” หนิงอันพูดพลางส่งค้อนให้เขา
“ข้าแค่แกล้งเจ้าเล่น ที่ข้าแนะนำให้มันรู้จักกับเจ้าก็เพราะเมื่อไหร่ที่เจ้ากับข้าอยากติดต่อกันก็ให้ส่งจดหมายผ่านมัน”คำพูดของเด็กชายได้ทำให้สีหน้าของอันอันรู้สึกฉงนเป็นอย่างมาก
“ท่านจะไปไหน” คำถามนี้ทำให้เด็กชายถอนใจออกมา“เจ้าลืมแล้วหรือว่าอีกครึ่งเดือนข้าก็หายดีแล้วเมื่อนั้นข้าย่อมต้องไปทำหน้าที่ของตน” จบคำพูดนี้อันอันก็นึกขึ้นออกทันที183
“จริงด้วยสิ ไม่ได้การแล้วข้าจะต้องเตรียมยาให้ท่านมากๆ หน่อยรวมถึงยาแก้พิษชนิดต่าง ๆ ด้วย” จบคำของคนตัวเล็กเจ้าตัวก็ก้าวฉับ ๆ ไปยังห้องปรุงยาทันที183